హాస్య వల్లరి

రాజమండ్రి గురించి... నాకు తెలిసినంతా కాదు; నేను చూసినంతా కాదు.. కూసింత

2012-02-24T19:44:00.000+05:30

రాజమండ్రి అంటే నాకు చాలా ఇష్టం... ఎందుకు ?
ఆదికవి నన్నయ్యకు ఇష్టం, మొదటి తెలుగునవల వ్రాసిన కందుకూరికిష్టం, కథాచక్రవర్తి శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రికిష్టం, గయోపాఖ్యానం వ్రాసిన చిలకమర్తికి, ఆంధ్రరాష్ట్ర తొలి ముఖ్యమంత్రి టంగుటూరివారికి, హాస్యబ్రహ్మ భమిడిపాటి కామేశ్వరరావుగార్కి, వారబ్బాయీ - మరో హాస్యరచయిత రాధాకృష్టగారికి, ఆంధ్రపురాణ గ్రంధ రచయిత, మరో నన్నయ్య అనదగ్గ మొన్నమొన్నటి మా మధునాపంతుల సత్యనారాయణ శాస్త్రిగారికి... ఇంకా... ఇంకా.... ఇంకా,,,,,,
ఎంతమందికండీ వీరందరికీ ఇష్టం కదా...అందుకనో ......... ఇక్కడివాడినే కనకనో--- నాకు మా రాజమహేంద్రవరం మీద మక్కువ... ఇక్కడివాళ్ళు కానివాళ్ళు కూడా ఇక్కడికొచ్చి .. నచ్చి.... ఇష్టపడి సెటిల్ అయిపోయినవాళ్ళున్నారు. ...వాళ్ళు కూడా ఇష్టపడ్తారు మా రాజమండ్రిని ..... మీకూ ఇష్టమే అయి ఉంటుంది...లేపోతే ఇంతదూరం వచ్చి ఇది చూస్తారా..?
ఆ నన్నయ్యగారి దగ్గరనుంచి... మా మధునాపంతులవారిదాకా ఈ నగరం అనేక మార్పులు చెందినా... ఆరుద్రగారు చెప్పినట్టు వేదంలా ఘోషించే గోదావరి శృతిపేయంగా ఇప్పటికీ తన వేదనాదంతో విందు చేస్తోంది... అమరధామంలా శోభించే     రాజమహేంద్రి నయనానందకరంగా ఇప్పటికీ భాసిస్తోంది.ముందు నేను విన్నవి కొన్ని... ఇక్కడి మార్కండేయస్వామి వారి ఆలయం పురాణప్రసిద్ధి గల ఆలయం.. అక్కడి నుంచి చూస్తేగోదావరి     గట్టుకన్నా ఊరే ఎత్తుగా ఉండేదట.. ధాన్యం బస్తాలతో నిండిన ఎడ్లబండిమీద బస్తాల పైన కూర్చున్న చిన్నవాడికన్న ఎత్తట... నాకు తెలిసి     మార్కండేయుని గుడి ఎత్తుగానే     ఉండేది.. అప్పుడు ఎక్కి వెళ్ళేవాళ్ళం--ఇప్పుడు దిగి వెడ్తున్నాముకదా?
1 టౌన్ పోలీసు స్టేషన్ ఉన్న సెంటర్ అప్పట్లో అదే నగరానికి వ్యాపార కేంద్రం.. కూరలగాయల మార్కెట్ కూడా అప్పట్లో ఇక్కడనే ఉండేది..         ఇప్పుడున్న ఊర్వశీ ధియేటర్ సెంటరులో చాలాకాలం గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్ ఉండేది.. ఆ హాస్పిటల్ జైలున్నచోటకి మారాక కూరలమార్కెట్ ఆ స్థలంలోకి మారింది.. ఆ పోలీస్ స్టేషన్ ప్రక్కనున్న పెద్దమసీదు ఉన్నచోట వేణుగోపాలుని ఆలయం ఉండేదట.
పెద్ద ఆనపకాయకు ఒక ఏగాని ఇస్తే తిరిగి ఆ కూరల ఆసామీ మనకు ఒకటో రెండో గవ్వలిచ్చేవాడట ..అంటే గవ్వకు కూడా అంత విలువ.. "గుడ్డి     గవ్వ విలువ చేయవనే" నానుడి తెలుసుకదా.. మూడు గవ్వలు ఒక ఏగాని లేదా పైస (ఇప్పటి నయా పైసలు కావు.) మూడు పైసలు ఒక     "కాని"/"డబ్బు". "డబ్బు" అంటే గుండ్రంగా ఉండే రాగి నాణెం.. "కానీ" అన్నదానికి చిల్లుకూడా ఉండేది.. ఆ చిల్లువల్ల రాగి ఆదా చేయాలనేమో.     దాన్నిబట్టే మినప్పిండి ఆదా చేయడానికి చిల్లుగారె సృష్టించారేమో.. ఏమో మరి...రెండు కానులు ..అర్థణా; రెండు అర్థణాలు ఒక అణా... పదహారు     అణాలు ఒక రూపాయి...
గాంధీగారి చితాభస్మాన్ని రాజమండ్రి తీసుకువచ్చినప్పుడు, ఆ ఊరేగింపులో నాన్నగారు, చండ్రుపట్ల హనుమంతరావుగారు, మార్ని నరసన్నగారు ఇంకా పెద్దలు చాలామంది ముందు వరసలో ఉన్నారు... ఐదేళ్ళున్న నేను మా సందు మొగదల నించుని చూడ్డం ఇంకా లీలగా గుర్తు.
రాజమండ్రి అనగానే అప్పట్లో చాలామంది వరదరావు ఇడ్లీ అనేవారు.. - ప్రఖ్యాత మృదంగ విద్వాంసులు కమలాకరరావు గారి తండ్రి..వరదరావుగారు. హోటల్ ఇండస్ట్రీ. మాడర్న్ హిందూ హోటల్ గా ప్రారంభించి... శాంతి నివాస్, శ్రీ నివాస్ హోటల్స్, కోర్టుల్లో కాంటీన్, రెండు రైల్వేస్టేషన్స్ లోనూ కాంటీనులు.... సుఖనివాస్ అని ఓ లాడ్జ్ వారి యాజమాన్యంలో అలా అలా వచ్చాయి.వారు వారి కుటుంబ సభ్యులు స్వయంగా పర్యవేక్షించేవారు.. వరదారావుగారి ప్రోత్సాహంతో కర్ణాటక దేశంలోని వారి బంధువులుకూడా ఇక్కడకు వచ్చి స్థిరపడ్డారు. దామోదరరావు హోటల్ అని కోటగుమ్మం సెంటర్ లో ఒక హోటల్ ఆ బంధువులదే.
రాజమండ్రిలో శ్రీ వరదరావుగారు ఒక ప్రముఖ వ్యక్తి.. వారి గురించి నే విన్న ఓ సంఘటన. ఒకసారి విద్యార్థులుగా కనపడ్తున్న ఇద్దరు చిన్నవయస్కులు వీరి హోటల్ కు వచ్చి భోంచేస్తున్నారుట. కౌంటర్ లో శ్రీ వరదరావుగారు ఉన్నారు.. అందులో ఒక కుర్రవాని భోజనమైంది కాని రెండవ కుర్రవాడు కావలసివన్నీ అడిగి వేయించుకుని చాలా సేపు తిన్నాడట.. తృప్తిగా భోంచేసాక వెళ్ళిపోతుంటే వరదరావుగారు పిలిచారు.
"ఎవరు బాబూ మీరు ?"
"వేదపాఠశాలలో చదువుకోడానికి వచ్చాము"
"ఎక్కడ ఉంటున్నారు..భోజనం సంగతేమిటి ?"
"మకాము స్థిరమైంది.. భోజనానికి #వారాలకి చెప్పుకోవాలి"
"అక్కరలేదు...మీరున్నన్నాళ్ళూ మా హోటల్ కి వచ్చి భోంచేయండి.. ఏమీ ఈయనక్కరలేదు." అని చెప్పి వరదరావుగారు నమ్మకమైన తన సర్వర్స్ లో ఒకర్ని పిలిచి
"వీరెప్పుడు వచ్చినా భోజనం నువ్వే వడ్డించి పెట్టు.. నలుగురిలోనూ పెట్టకు, లోపలి గదుల్లో పెట్టు.." అని చెప్పారట... అదీ రాజమండ్రిలో కనపడే అమ్మగుండె...
    (#అప్పటి రోజుల్లో వారానికి ఒక ఇంట్లో చొప్పున ప్రతిరోజు ఎవరో ఒకరు పేదవిద్యార్థులకు భోజనం పెట్టే సంస్కృతి ఉండేది.. మా ఇంటికి కూడా     రావడం నాకు గుర్తు.. ఇప్పుడు ఎక్కడా కనిపించటంలేదు...)
పుష్కరాలు వస్తే ప్రతి ఇంట్లోనూ వారి వారి స్తోమతలకు మించి కనీసం రోజుకి పదిమందికైనా ఆతిథ్యం ఈయడం రాజమండ్రిలో చూస్తాము..     డొక్కా సీతమ్మగారు...మా గోదావరి జిల్లా ఆడపడుచు ... ప్రాతః స్మరణీయురాలు ఆవిడకు తెలిసినది ఒకటే... వచ్చినవాళ్ళకి నిత్యమూ     లేదనకుండా వండి తృప్తిగా భోజనం పెట్టడం.. అదీ ఇక్కడి సంస్కృతి...

రాజమండ్రిలో నాకుతెలిసిన రోజుల్లో అంటే 1955 నుంచి గుర్తుచేసుకుంటే చాలామందికి కూడా గుర్తొచ్చేవి ముచ్చటించుకుందాం...

అప్పట్లో శెట్టి అని పేరుగల కానిస్టేబుల్. (పేరు అదే అని విన్నాను). కానిస్టేబుల్ కి కాకీ నిక్కరు, కాకి సగంచేతులచొక్కా నెత్తిమీద టోపీ   అవి యూనిఫాం.. టోపీ అయితే రకరకాల షేపులు మారి ప్రస్తుతం ఉన్న దశకు చేరింది.. ఆ రంగు ఎరుపు.. ఇప్పటి రంగు ..వదిలేయండి. ఈ శెట్టి గారి కాకీ యూనిఫాం గంజిపెట్టించేవాడేమో స్టిఫ్ గా ఉండేది.. కాలికున్న బూట్స్ చక్కగా పాలిష్ చేయబడి నిగనిగలాడుతూ ఉండేవి..     ఆతడు టక టకానడుస్తుంటే పరిగెత్తినట్టే... విజిల్ నోటిలో సైడుగాపెట్టి తమాషాగా ఊదేవాడు.. ఆతడు డ్యూటీలో ఉంటే సందడే సందడి.. రిక్షాల వాళ్ళు రూల్ కు వ్యతిరేకంగా తిప్పుతున్నారంటే ఒక్కటే పరుగు.. వెళ్ళి సీట్స్ తీసి పట్టుకుపోయేవాడు... మాటలాడ్డం లేదు... వెనకాల ఆ రిక్షా     డ్రైవరు     పరుగెత్తేవాడు..     వాడి తప్పు తీవ్రతను బట్టి కొంచెం దూరం పరుగెత్తించడమో... కాసేపు ఉంచడామో చేసి అప్పుడు ఇచ్చేవాడు.. కేసులు     సాధారణంగా వ్రాసేవాడు     కాదు.. శెట్టిగారి మాటలు తమాషాగా ఉండేవి.. మా కుర్రకారుకి అతను పట్టుకుంటే బాగుణ్ణు అనుకోవడం ఉండేది.. ఓ     సారి ఒక హైస్కూల్ విద్యార్థి రాంగ్ సైడులో సైకిలు త్రొక్కుతున్నాడని పట్టుకున్నాడు..
    "చదువుకుంటున్నవానిలా ఉన్నావు... రాంగ్ సైడులో వెళ్ళెదవేమి ?"
    "లేదండీ వెళ్ళలేదు..."
    "ఏమేమీ.. వెళ్ళలేదా... చూస్తే బ్రాహ్మణకుమారునిలా ఉన్నావు.. మీరే అబద్ధమాడితే లోకం తలక్రిందులైపోతుంది నాయనా!" అని తను ఉన్న     టాఫిక్ ఐలాండ్ చుట్టూ మూడుసార్లు పరుగెత్తి... అప్పుడు సైకిల్ తీసుకువెళ్ళమన్నాడు.. ఆ కుర్రాడు ఆనందంగా శిక్ష పూర్తిచేసి సైకిల్ పట్టుకు     వెళ్ళాడు..
చీకటిపడ్డాక ఓ సారి మా ఫ్రండూ నేనూ చెరో సైకిల్ పై వస్తున్నాము... ఒక సైకిల్ కు లైటు ఉంది, ఒకదానికి లేదు. మమ్మల్ని ఆపాడు. కాసేపు ఎగాదిగా చూసి.." ఏమండీ.. రెండు సైకిళ్ళకు ఒక లైట్ చాలనుకున్నారా ?
అట్లు కుదరదే ?". చేసినతప్పుకన్నా ఆతడు పట్టుకున్నాడనే     ఆనందం     మాకు ఎక్కువగా ఉంది.. నిజం.. ఓ వార్నింగ్ ఇచ్చి సైకిళ్ళు నడిపించుకు పొమ్మన్నాడు.
    ప్రజల్ని ఎడ్యుకేట్ చెయ్యాలి కాని చీటికిమాటికీ శిక్షించడం సరికాదనే ఆ శెట్టిగారిలోని భావన అభినందనీయం.. కదా ?

    రాజమండ్రిలో గుర్తించదగ్గ మరో వ్యక్తి... కిళ్ళీ అమ్మే అతడు.. కోటగుమ్మందగ్గరనుండి బయలుదేరి ఆ చివరదాకా ఒక లుక్కేస్తే ఎక్కడో అక్కడ     ఇతడు తారసపడేవాడు. ముతక ఖద్దరు బట్టలు భుజాన ఒక ప్రక్క ఖండువా ఇంకో భుజంపై గుడ్డ సంచి, దానిపై శివ పరివారం బొమ్మ..     ఎడమచేతిలో ఒక పెట్టె.. ...అదో చిన్నసైజు పాన్ షాపు. అది కొంచెం ఎత్తుగానే ఉండేది.. దానికి పైభాగంలో     మూడు ప్రక్కల అద్దం.. క్రింద    భాగంలో ఒకటో రెండో సొరుగులు.. ఆ అద్దాల వెనుక ముందు సగంలో తమలపాకులు... వెనుక సగభాగం     కిళ్ళీలు తయారు చేయడానికి     కౌంటర్     అన్నమాట. క్రింద సొరుగులు స్టాక్ కోసం... గులాబులు చల్లేవాడు.. అగరొత్తులు వెలిగించేవాడు... ఆ కౌంటర్ పై, నిలుచుని చక్కగా     తయారుచేసిన ఆ కిళ్ళీఇంచుమించు అన్ని షాపులవాళ్ళూ కొనేవారు.. ఆ కిళ్ళీ; అతడి మాటలు ఒకదానికన్నా ఒకటి రుచిగా ఉండేవి..
    "వాగ్భూషణం భూషణం అన్నారు పెద్దలు...మన మాట్లాడుతుంటే పరిమళాలు గుభాళించాలండి.. అంతేకాని దుర్గంధం రాకూడదండి.. అంచేత     మా కిళ్ళీతో నోరు పరిమళింప జేసుకోండి.. ఇది మామూలు కిళ్ళీ కాదండీ... ...(తన చంక సంచి అలవోకగా ముందుకు వచ్చేట్టుచేసి అంది     మీదున్న శివ పరివారపు బొమ్మను చూపి...యాక్షన్ అన్నమాట) సాక్షాత్తూ ఆ పరమశివుని ప్రసాదమండి..ఇలా నోటిలో వేసుకుంటే     అలా     కరిగిపోతుందండి... అందరూ     అర్థణాకిస్తుంటే నీ కిళ్ళీ     ఖరీదు ఎక్కువంటారండి చాలామంది.. మా కిళ్ళీలో వేసే సరుకులు చాలా     ఖరీదైనవండి.. తుని నుంచి వచ్చిన లేత     తమలపాకులండి ఇవన్నీ వాడడం వలన ఎక్కువఖరీదు .. అలా కొందరన్నా నేను     పట్టించుకోనండి..     ఎందుకంటే మీ వంటి విజ్ఞులు (ఎదురుగుండా నోరెళ్ళబెట్టి చూస్తున్న మనల్ని చూపేవాడు) అలాంటి మాటలు     పట్టించుకోరండి..     ఎందుకంటే ఇది కైలాసనాథుని ప్రసాదమండి...". ఇలా సాగేది అతని ప్రసంగం.. ఆ మాటలు యథాతథంగా వ్రాయలేను... కానిఅందర్నీ     ఆకర్షించేవాడు... అతని దగ్గర కిళ్ళీ కొనడమంటే అతని మాటల రుచి వలననే.

    మరో వ్యక్తి... గోసేవా పరాయణ రామేన ఆదినారాయణగారు... ఇతను చిన్నపిల్లలకు వచ్చే అనాస వ్యాధికి మందులు కూడా ఇచ్చేవారు...     గోదావరి స్టేషన్ సమీపంలో ఉన్న తెల్లటి శివుని విగ్రహం (అప్పట్లో లేదా విగ్రహం) దగ్గరనుంచి కళా నికేతన్ కు వెళ్ళే రోడ్ మొదట్లో.. రోజూ రిక్షా     మీద పచ్చగడ్డి మోపులు తెచ్చి.. అక్కడ నిలబడి ..."దాఁ...దాఁ..." అనిపిలిస్తే ఆవులు పరుగెత్తుకొచ్చేవి... వాటికి ఈ గడ్డి వేసేవాడాయన... అవి     ఆనందంగా గడ్డి తింటూ ఉంటే చూడ ముచ్చటగా ఉండేది... తర్వాత కుక్కలకు రొట్టెలు వేసేవాడు... బోల్డు కుక్కలు.. అక్కడున్న యాచకులకి     పైసలిచ్చి, తినడానికేమైనా ఇచ్చేవాడు... ఈ దృశ్యం నేను హైస్కూల్లో చదువుకునే రోజుల్లో తరచు చూసేవాడ్ని...

    అప్పుడూ ఇప్పుడూ కూడా రాజమండ్రిలో ఆధ్యాత్మిక భావన వెల్లివిరుస్తూ ఉండడం కనిపిస్తుంది... గిన్నెలకు మాటులు వేసే అతను వచ్చేవాడు..     అతనిపేరు రామదాసు... "మాట్లోయ్"   అని రెండుసార్లు అరచి నాలుగుసార్లు "హరేరామ హరే కృష్ణ" అని గట్టిగా అరచేవాడు... "మధుకరం"     అని రాత్రిళ్ళు వచ్చే యాచకులు, తెల్లగా తోమిన ఇత్తడి పాత్రలకు విబూతి, కుంకుమ అలది యాచనకువచ్చే కాశీ కావడివాళ్ళు హరిలో రంగ     హరి అని వచ్చే హరిదాసులు.. అందరూ భగవన్నామ స్మరణే...
    మాదిరెడ్డి నరసింహారావు & సన్స్ అని ఫర్నిచర్ షాపు.. వీరు అప్పట్లో ఆంధ్రా యూనివర్సిటీ పరిథిలోని కాలేజీలకు, అలాగే స్కూల్స్ కు     ఫర్నిచర్ సప్లై చేసేవారు.. ఆ ప్ర్రొప్రయిటర్ పెద్దాయన.. కుమారులు షాపు చూసుకుంటుంటే ఆయన ఓ పడక్కుర్చీలో కూర్చుని ... తన దగ్గరకు     వచ్చిన చిన్నపిల్లలచేత రామనామం చెప్పించి... ఏ శనగపప్పో, చాకలెట్టో     ఇచ్చేవారు.
    శివరాత్రికి, కార్తీక మాసం, గ్రహణ సమయాలలోను.. గోదావరి ఘాటులదగ్గర సందడే సందడి... ఒక ఆధ్యాత్మిక ఉపన్యాసంకాని, ఒక సంగీత     కచేరిగాని, ఒక సాహిత్య సభకాని... రాజమండ్రిలో చాలా అద్బుతంగా జరుగుతాయి...
    ఆధ్యాత్మిక భావాలతో, సాహిత్య సంగీత హృదయాలతో భాసించే రాజమండ్రి... అందరికీ ఆమోదకరమైన వాణిజ్యవ్యాపారలతో విలసిల్లే రాజమండ్రి     అంటే నాకు చాలా ఇష్టం...
    నేను చెప్పగలిగినవి కొన్ని వ్రాసాను... గోదావరి అంత విశాలంగానూ, పొడవుగానూ, లోతుగానూ, గంభీరంగానూ, గలగలమంటూ సందడిగానూ     ఉన్న రాజమండ్రి చరిత్ర... ఎంత వ్రాసినా తక్కువే..."జననీ జన్మభూమిశ్చ .... ఏదో అభిమానం... నా రాజమండ్రి     గురించి నాదనుకున్న బ్లాగులో     నాకోసం వ్రాసుకుంటున్నాను... మన రాజమండ్రి గురించి అనుకునేవాళ్ళకు నచ్చినా చాలు... ధన్యుణ్ణి....

...... పడి పడి పడి...మూడుసార్లు పడిన రావుగారు

2012-02-06T17:33:00.000+05:30

.....లో పడ్డారు రావుగారు" పార్థు చెప్పిన ఈ చివరిమాటలే విన పడ్డాయి కనకయ్యగారికి...
"ఏంటి ? రావుగారు మళ్ళీ పడ్డారా ?" అన్నాడు కనకయ్యగారు...
"నే చెప్పింది పూర్తిగా విన పడదా తమరికి?" వ్యంగ్యంగా అన్నారు పార్థు.
"తవరు పడేట్టు చెప్పి ఏడిస్తే ... పడక చస్తుందా... చెప్పి ఏడవలేదుగా తమరు ?"
ఈ లోగా రాజు వచ్చాడు.. "చూడవయ్యా రాజూ.. రావుగారు మళ్ళీ పడడ మేమిటంటే నా పెద్దరికం కూడా
చూడకుండా ఎంత పడితే అంత వాగేస్తున్నాడు ఈ పెద్దమనిషి..." యాగీ చేసాడు కనకయ్యగారు..
"అయ్యో రావుగారు మళ్ళీ పడ్డారా ?" ఆశ్చర్య పడ్డాడు రాజు...
"మొన్నే కదా పడి లేచారు" అని విచార పడ్డాడు కూడాను.
"నేనూ అలాగే విచార పడి, లేచి అదే అడిగాను.. నన్ను ఎలా పడితే అలా వాయించేస్తున్నాడీయన.." అన్నారు కనకయ్య.
"అవునండి.. స్పీడు బ్రేకరు తగిలి పడ్డారు కదా,,, మళ్ళీ స్పీడ్ బ్రేకరు తగిలే పడ్డారా..." అడిగాడు రాజు..
పార్థుగారు మండి పడ్డారు.. తర్వాత లేచి..
"ఊఁ.. చెప్పడండి...(కంగారులో వ్యాకరణ దోషం.. చదువరీ ! మన్నించు,) ఇది రాసేవాడు ఇవన్నీ తనబ్లాగులో పెట్టాడు...
అది చూసి కొందరు పడీ పడీ నవ్వారు...మరికొందరు పడీ పడకుండా.. నవ్వారు.. అంటూ ఓ పగల బడక్కరలేదు." అని కో ప్పడ్డారు.
"పైగా అది స్పూర్తి పొంది అప్పారావుగారు తనూ ఓ పోస్ట్ వ్రాసి నవ్వులు చేసుకున్నారు." అన్నాడు రాజు తనవంతుగా....
అది వినపడిందో పడలేదో కాని కనకయ్యగారు తన వ్యంగ్యాన్ని కొనసాగించారు...
" లేకపోతే...బాపుగారి కార్టూన్ అప్పారావుగారి బ్లాగులో చెప్పినట్టు.. అప్పుడు పడి ఇప్పడి దాకా లేవలేదా?" అని
"చూడుడు surekhacartoons.blogspot.com " అని విచారమో సంతోషమో పడి ముక్తాయించారు.
"...అంటే పడడ మంటే స్పీడ్ బ్రేకర్ తగిలి కాదు..."
"ఇది ఇంకో రకం పడ్డమా... మరి ఎలా పడ్డారు... గోతిలో పడ్డారా ?" అడిగారు కనకయ్యగారు.
"నన్ను చెప్పనిస్తారా మహానుభావా?"
"చెప్పండి మహానుభావా... బోరుబావిలో పడ్డారా... అలాగైతే ఎవరూ తీయరు ప్రెస్ వాళ్ళు ఫోటోలు తీస్తారు.."
"ఇలాగైతే నేను చెప్పనయ్యా...రాజూ"
"అయ్యా కనకయ్యగారు.. ఆయన్ని చెప్పనీయండి.." అన్నాడు రాజు.
"చెప్పమనే కదా అంటున్నాము...ప్రేమలో పడ్డారా? " పార్థుమీద క్రితం పోస్టులో పడ్డప్పటి కష్టాలన్నింటిని కలిపి
వాయిస్తున్నాడు కనకయ్యగారు..
రాజుక్కూడాకోపమొచ్చింది..."కనకయ్యగారు...మీరు ఆగండి కాస్సేపు..." అని పార్థుగార్ని చెప్పమన్నాడు...
ఎంతో హాస్యప్రధానంగా చెప్పడానికి సిద్ధ పడి వచ్చిన పార్థుగారు చెప్పారు..
"రావుగారు మీరనుకున్నట్టు పడలేదండి.. ఆ య న డె బ్భై లో ప డ్డా రు.." శాంతి స్వరూప్ గారి స్టైయిల్లో
ఆగి ఆగి చెప్పారు పార్థు...
"అదెప్పుడు.."
"ఎప్పుడంటే మూడు సార్లు పడ్డారు..."
"మూడుసార్లా...."నోరు తెరిచారు కనకయ్యగారు..
"యస్...తెలుగులో... ఇంగ్లీషులో.... మరియు అఫీషియల్ గా..."
"వివరంగా చెప్పండి బాబూ.." అన్నాడురాజు...
"నేను చెప్తా..." అంటూ రావుగారొచ్చారు...
ఇందాక తెరిచిన కనకయ్యగారి నోరు ఈ మాటతో మూత పడింది...
"పుష్యబహుళపంచమి తెలుగు పంచాంగం ప్రకారము ...ఆరోజు దేవాలయానికి వెళ్తాను జనరల్ గా,
జనవరి 26 ... ఈ సారి మా అమ్మాయిలు, అల్లుళ్ళు,, మనమలూ హైదరాబాదులో ఘనంగా సెలెబ్రేట్ చేసారు.
రేపు ఫిబ్రవరి..8 నా యస్సెల్సీ బుక్ ప్రకారం .. దాని ప్రకారమే నా జాయినింగూ, రిటైర్ మెంట్.. ఫేస్ బుక్ ఇత్యాదయః.."
అని ముగింపు పడ్డారు రావ్ గారు... సారీ.. ముగింపు పాడారు రావ్ గారు..
"ఈ సందర్భంగా మా చిన్నిపొట్టల్లో ఏమీ పడదా..." అన్నారు అపార్ట్ మెంట్ వాసులంతా అక్కడ చేరి...
"ఎందుకు పడదు...తప్పకుండా.. రేపంతా మీతోటే... మా ఇంట్లో కలుద్దాం... మా ఆవిడేమన్నా ఇస్తే..."
"మీరు అంత ఎత్తుకు పడ్డాక ఆ మాత్రం ఈయనా ఏమిటి ?" అంటూ మా ఆవిడ భరోసా ఇచ్చింది..
మొత్తానికి అందరూ నవ్వితే (ఇలా బాగుంటుందనుకున్నా కాని ...నవ్వుతూ కరెక్ట్ కదా, అలాగే కానీయండి)
....బూరెల గంపలో పడ్డారు...

గమనిక: బూరెల గంప అంటే బూరెల యొక్క గంప కాదు... లోన్ లోపల (షష్టీ తత్పురుష)... బూరెలు లోన గల గంప)

(స్టాట్యూటరీ వార్నింగ్: తీపి బూరెలు చక్కెరవ్యాధిగ్రస్తుల ఆరోగ్యానికి హానికరం;; కావున గంప ఈవల పడండి.....లో పడకండి)

2012-01-20T22:37:00.001+05:30

ప డి తే ప డ్డా ను కా ని......

మార్నింగ్ వాక్ కు వెళ్ళా... ఎర్లీ అవర్స్ లో... ఇంకా వెలుతురు రాలేదు. చేతిలో టార్చ్ వేద్దామనుకునే లోగా స్పీడ్ బ్ర్రేకర్ కాలికి తగిలింది. ముందుకు తూలా..బోర్లా పడ్డా.. ముక్కు చితికింది...లేవడానికి ముందు కొంచెం కష్టపడ్డా...మొత్తానికి లేచా..క్రింద చూస్తే ఇంత బ్లడ్..చేత్తో ముక్కట్టుకుంటే ముక్కులోంచి చుక్కలుగా పడుతోంది బ్లడ్..తెలుస్తోంది.... ముక్కుకి అండ్ నోటికి చేతిరుమాలు అడ్డం పెట్టుకుని వెనక్కితిరిగి సుమారు రెండు మీటర్లు నడుచుకుంటూ ఇంటికి తిరిగివచ్చేసి కాలింగ్ బెల్ కొట్టా...

తలుపుతీసిన మా ఆవిడ ముందు నన్ను చూడలేదు.. తర్వాత లైట్ వేసి చూసి...
"అయ్యో..అయ్యో..ఏమైందండీ ?"
"పడ్డానోయ్ ."
"అలా ఎలా పడ్డారండీ ?"
పడి చూపెట్టబోయా...కాని వళ్ళు స్వాధీనంకావటంలేదు.
సర్లే ఎందుకులే కంగారు (పెట్టడమని) పడడమని విషయం వివరించా..
"ఎవర్నైనా పిలవకపోయారా ?" అంది శ్రీమతి..
"పిలిచా... పలకలేదు"
"పిలిచినా పలకని ఆ త్రాష్టుడెవరండీ ?"
"...అయ్యో..త్రాష్టుడు కాదోయ్.. రాముడు... మా రాముడ్ని పిలిచా ..పలకలేదు" లెంపలు వాయించుకుందామని
చేత్తో లెంపమీద వాయిస్తే లెంప ఎదురొచ్చింది...
"అబ్బా.." అన్నా... "ఏమైందండీ..." అందిమా ఆవిడ. "లెంప వాచిపోయి ముందుకి ప్రొజెక్టై చేతికి దగ్గరగా వచ్చింది..
దొరికింది కదా అని వాయించా... వచ్చినందుక్కాదు, రాముణ్ణి తిట్టించినందుకు...నొప్పెట్టింది."
"సర్లెండి..లంఖణాల్లో మనుగుడుపుల్లాగా..జోకులొకటి" అని క్రింద ఫ్లోర్ లో ఉన్న రాజబాబుని పిలిచింది.
"అయినా రాముణ్ణి పిలిస్తే పలుకుతాడా.. మనుష్యుల్ని పిలవాలి.." అని ముక్తాయించింది... ఒక్కోప్పుడు మా ఆవిడ నాకు అర్థంకాదు...
సరే రాజుబాబు వచ్చాడు...చూసి
"ఏమైందంకుల్ ?" రీప్లే..పెట్టా...
"బట్టలేసుకువస్తా అంకుల్... హాస్పటల్ కు తీసుకెళ్తా..." అని వెళ్ళాడు.. బట్టలున్నాయి కదా అని నా సందేహం...మా ఆవిణ్ణడిగా...
"మీరు పేషంట్.. కుళ్ళు జోకులెయ్యకండి.. సెప్టిక్ అవుతుంది..." అంది మా ఆవిడ..
"ఈవిడ జోకు వద్దంటూ..జోకేసిందా.. ...కేస్తూ...వద్దందా...ఏమో అర్థం కాలా...
రాజుబాబు బట్టలేసుకుని వచ్చాడు.. కూడా మూర్తిగారొచ్చారు..
"ఏంటీ.. పడ్డారుట ?" అంటూ..
"అవునండీ.వాకింగ్ కు వెళ్ళి..."
"వాకింగా... వెడతారేమిటి.. అలవాటా ?" అడిగారు...
"భలేవారే.. అలవాటు లేకపోడమేంటండి.. నా చిన్నప్పుడు ఏడాదెళ్ళకుండానే అడుగులేసేసానట.. మా అమ్మమ్మ ..తన మనవడు (అంటే నేనన్నమాట) అడుగులేస్తున్నాడని ఊళ్ళోవాళ్ళకి అరిసెలు పంచిపెట్టిందట.. మా అమ్మ చెప్పేది.. అదిగో అప్పట్నించి .. ఇప్పటిదాకా ..అంటే ఇప్పుడు నాకు 69 సంవత్సరాలు. ఇప్పటిదాకా నడుస్తూనే వున్నాను కదండీ... బాగా అలవాటు...." అని చెప్తూ మురిసిపోయా...
రాజుబాబు వచ్చాడు...
"రాజుబాబు బట్టలేసుకున్నాడే" అరవబోయా...చురుక్కుమంది నోరు...
"రండి అంకుల్" అని లిఫ్ట్ దగ్గరకివేళ్ళేటప్పటికి చలం కనపడ్డాడు...
"ఏంటిరా బాబూ ఇది."..
"ఇది సర్వనామం" అనబోయి "పడ్డానయ్యా" అన్నా...
"అలా ఎలా పడ్డావు.." అందరూ అదే ప్రశ్న...మళ్ళీ రీ>>ప్లే.
"నేను పడ్డప్పుడు.. చాలా బాధపడ్డారా..పగవాడికి కూడా వద్దు ఆ నరకము"
"నువ్వు పడ్డావా .. ఎప్పుడు?"
"మరి పడ్డాను కదా..ఆఫీసు నుంచి వస్తుంటే రాంగ్ సైడులో సైకిల్ నడిపించుకుంటూ..వచ్చి గుద్దేసాడు>"
"నువ్వు స్కూటర్ మీదున్నావా..."
"అప్పటికింకా స్కూటర్ కొనలేదు.. నడిచే వెళ్తున్నాను.."
"చెప్పావు కాదు.. ఎన్నాళ్ళైంది.."
"జస్ట్..నాలుగేళ్ళయింది.. ఇప్పుడు బెటర్ అనుకో"
దెబ్బకి నా దెబ్బకిక్ తగ్గిపోయింది...
సరే డాక్టర్ దగ్గరకి చేరాము మొత్తానికి.. డాక్టర్ దగ్గర నే చెప్పబోయా...ఆయన చూస్తున్నాగా మళ్ళీ వినడం ఎందుకనుకున్నాడో ఏమో చెవుల్లో సెత్ స్కోప్ పెట్టుకుని ... "సిస్టర్.. క్లీన్ చేసి పిలు ..వస్తాను." అన్నాడు..
నిర్దాక్షిణ్యంగా ముక్కునీ మూతినీ కర్ర చిత్రిక పట్టినట్టు తుడిచింది ఆ సోదరి. క్యార్,,,క్యార్ మన్నాను.. డాక్టర్ గారు వచ్చారు ..
"యూ ఆర్ లక్కీ. ఆఁ....నో కుట్స్ ఆఁ....తగ్గిపోతుంది. ఆఁ. నో ప్రాబ్లమ్ ఆఁ"
కూడా వచ్చిన మా ఆవిడ అడిగింది..
"డాక్టర్ గారూ అన్నీ తినొచ్చాండీ.."
"నువ్వు తినడానేకేమమ్మాఆఁ...శుభ్రంగా తిను ఆఁ..." అని నవ్వి
"ఆంటీ బైటెక్స్ ఇచ్చాగా ఆఁ ... పాపం! ఆయనక్కూడా పెట్టండి ఫర్వాలేదు ఆఁ..." అని
"రోజూ వచ్చి డ్రెస్సింగ్ చేయించుకోండి ఆఁ.." అని చెప్పి వెళ్ళారు
ఆసుపత్రిలోనుంచి బయటికి వస్తుంటే బాబాయి వచ్చాడు...
"ఏంటిరా పడ్డావుట ?",,,
"నీకెవరు చెప్పారు ?" అన్నా...
"శని.." అన్నాడు బాబాయి..
" ? " ఎక్స్ ప్రెషన్ మాత్రం బ్యాండేజీ చాటునుంచి..
"ఏల్నాటి శని! దాని ప్రభావం.. నీది కన్యా రాశి కదా...ఓ ఊపు ఊపితేకాని ...."
"అయితే శని ముక్కట్టుకుని ఊపాడన్నమాట. అవునా బాబాయి?" బ్యాండేజ్ వేసారని గుర్తొచ్చి మాటలు స్పష్టంగా రావడంలేదు...
"ఇది శనిగాడి పనికాదన్నయ్యా... అదే అయితే వీడికి పళ్ళు రాలాలి. ఎముకలు విరగాలి... '...ల'లేదు, '...రగ' లేదు" అన్నాడు మా ఇంకో బాబాయి.
"ఎలా విరుగుతాయి.. వీళ్ళావిడ రెండో ఇంటిలోంచి బుధుడు చూస్తున్నాడు వాడు శనికి మిత్ర గ్రహం.అంచేత శబ్బరి ఉండదు" అన్నాడు మొదటి బాబాయి..
"మా ఆవిడ ఇంకో ఇంట్లో లేదు. మాది ఒకే రూఫ్ కింద సహజీవనం మొర్రో." అన్నా....ఈలోగా మా ఆవిడ ఆటో పిలిచి..
"మాటలాపి ఎక్కండి" అంది. ఇలాంటి సత్వర నిర్ణయాలు ఆపత్కాలంలో తీసుకోవడంలో ఆవిడ బెస్ట్. ఇంటికొచ్చేసరికి తల భారంగా ఉండి
చాలా అన్ ఈజీగాఉంది.
గుమ్మంలో ఉండగాని క్రింద ఫ్లోర్ పార్థుగారు,, కనకయ్యగారు వచ్చారు..పరామర్శకు.. తాళంతీసి లోపలికి ఆహ్వానించాము..
"అయినా మీరంత దూరాలు వెళ్ళడమేమిటండీ.. మన అపార్ట్ మెంట్ చుట్టూ తిరగచ్చుకదా.."అన్నారు పార్థుగారు.

"అలా ఎలా కుదుర్తుందండి..చిన్న ఆవరణ.. ఒక రౌండ్ కి రెండు నిముషాలు కూడా పట్టదు . ఎన్ని రౌండులని తిరుగుతాడు" అన్నారు కనకయ్యగారు.

వీళ్ళిద్దరికీ పడదు... అపార్ట్ మెంట్ సమావేశాల్లోకూడా ఎడ్డెమంటే తెడ్డం అన్నట్టే ఉంటుంది.
"నేను చక్కగా తిరుగుతున్నా కదా ?" అన్నారు పార్థు
"మీరు తిరిగితే? మీరో పెద్ద స్టాండర్డా "" అన్నారు కనకయ్య...
"లేఫోతే మీరా స్టాండర్డ్" మాట పెరుగుతోంది...
నేను మాట్లాడాలంటే నాకు వాగ్బంధనం.. బ్యాండేజి వేసారు కదా ? అప్పటికీ మధ్యాహ్నవార్తలు చదివినట్టుగా సంజ్ఞలు చేసాను.
"లేకపోతే ఏమిటండీ.. చక్కగా గాలి పీల్చుకుంటూ.. అలా బయట తిరిగినదానికీ.. మనపైపుగొట్టాల్లోంచి వచ్చే కుళ్ళుకంపు పీలుస్తూ టీకప్పులో తిరిగినట్టు తిరగడమూ ఒకటేనా..." అన్నారు కనకయ్య..
"అవును.. ఎందుక్కొట్టవు కంపు? .. సె క్క్ర ట్ట రీ గా....రు...అస్సలు క్లీనింగ్ చేయిస్తేకదా.."అన్నారు పార్థు. "సెక్రటరీ" అన్నపదం వత్తి పలుకుతూ...
కనకయ్యగారికి వళ్ళు మండింది.. డదా మరి.. ఆయనే సెక్రటరీ కదా...
"మెయింటనెన్స్ టైమ్ కి ఇచ్చేడిస్తే సెక్రటరీ ఏమన్నాచేస్తాడు.. ఎప్పుడైనా ఇచ్చి ఏడిస్తే మాట్లాడాలి..."చురక వేసారు కనకయ్య.
"కాఫీ తీసుకోండన్నాయ్యగారూ.." అంటూ మా ఆవిడ మళ్ళీ తాజా నిర్ణయం తీసుకుంది.
చోద్యం చూస్తున్నరాజు తీసుకొచ్చాడులాఉంది పద్మనాభంగారు లోపలికొచ్చారు... వీళ్ళిద్దరూ ఒకళ్ళవెనకాల ఒకళ్ళు బయటికి దారితీసారు...ఆ ఇద్దరికీ ఈయనంటే పడదు. ఆయనికి కూడా కాఫీ ఇచ్చింది మా శ్రీమతి..
"సుగర్ ఉందా?" పద్మనాభంగారు విచారణ ప్రారంభించారు...
"అయ్యో ఉందండీ>>తక్కువయిందా..తెస్తానుండండి అన్నయ్యగారు!" అంది లోపల్నించి మా స్త్రీమూర్తి...
"నా ఉద్దేశ్యము నా సుగర్ నా కాఫీ కాదు. మీకు చక్కెరవ్యాధిఉన్నదా అని నా ప్రశ్న" అని విపులీకరించారు పద్మనాభంగారు.
లేదు అందామంటే మాట రాదు.. బుర్ర అటూ ఇటూ త్రిప్పాకనుక అర్థంచేసుకున్నాడా పెద్దమనిషి..
"అయితే ఫర్వాలేదు.. త్వరగా తగ్గిపోతుంది..
అయినా శీతాకాలం ...కొంచెం టైము పట్టొచ్చు..;
మనడాక్టర్ గారిదగ్గరకే గా వెళ్త? ఆయన హస్తవాసి మంచిది. తగ్గిపోతుంది...
పెద్దవయస్సుకదా..పడితే కొంచెం టైమ్ పడ్తుంది..
ఫర్వాలేదులెండి మీరు జాగ్రత్తగానే ఉంటారు..అయినా మందులు అన్నీ మందులేసి తయారు చేస్తున్నారండీ ...ఓ పట్టాన పని చేయవు.." .తగ్గుతుంది ...తగ్గదు రెండూ చెప్పాడు పెద్దమనిషి .
"అన్నయ్యగారూ... ఆయన్ని బాగా రెస్ట్ తీసుకోమన్నారు...మీరు మాట్లాడుతూ ఉండండి... ఆయన కాసేపు పడుకుంటారు..." సత్వరనిర్ణయం తీసుకొంది మా బెటర్ హాఫ్... "వస్తానమ్మా" నిష్క్రమించారు ఆయన ....సంస్కారి కదా....
"మందులు వేసి మందులు చేయడమేమిటి... పంటలకి కదా మందులు.. " నోరు తెరవబోయా...
"మూసుకు పడుకోండి..." అని బెడ్రూమ్ తలుపు మూసి.. ఆవిడ తన వంటింటి సామ్రాజ్యానికి తరలింది...ఇంటి మహారాజ్ఞి కదా....

********* *********** ***********

(ప్రఖ్యాత దర్శకుడు వి.శాంతారామ్ గార్కి కంటికి ఆపరేషన్ అయి రెండు కళ్ళూ మూసి బ్యాండేజ్ వేసారుట.. కళ్ళు మూసుకొని మనసు తెరిచినప్పుడు వచ్చిన భావ స్వప్నం... "నవరంగ్". ఒక అద్భుత దృశ్యకావ్యం. నాకు కన్ను మూస్తే నిద్రొస్తుంది కాని అలాంటి ఆలోచనలు ..ప్చ్....
అయితే డిశంబర్ లో వాకింగ్ కు వెళ్తూ పడ్డా. అప్పుడు నోరు మూయకతప్పిందికాదు... ఎంతో మంది అభిమానంగా వచ్చి చూసి తమ ఆందోళన వ్యక్తపరిచారు ...వారి ప్రేమకు వినయాంజలులు...కొన్ని ఎక్కువ ఊహిస్తే వచ్చిన ఆలోచన ఇది...నిజం మాత్రంకాదు.. ఎవర్నీ నొప్పించడం ఉద్దేశ్యమూ కాదు...బాధలో ఆనందం వెతుక్కోవడం మాత్రమే...అర్థంచేసుకోగలరు...)
----oooo-----

2011-12-30T23:46:00.000+05:30

స్వాగతం...క్రొత్త సంవత్సరానికి స్వాగతం

2011వ సంవత్సరం కాలంలో కలిసిపోతోంది.. కాలచక్రపరిభ్రమణంలో మరో ఆకు...2012. స్వాగతిద్దాం..
వర్షాకాలంలో కొండల్లోంచి, కోనల్లోంచి ప్రవహించే నదిలో ఎన్నో దుంగలు కొట్టుకొస్తూ ఉంటాయి.. సముద్రం వైపుసాగే ఆ నది ప్రయాణంలో... ఆ ప్రవాహంలో ఈ దుంగలు ఒకదానికొకటి చెలిమిచేస్తూ ఉంటాయి.. విడిపోతూ ఉంటాయి.. మళ్ళీ కలుస్తూ ఉంటాయి... మన జీవనయానం కూడా అంతే...
నిరంతరంగా సాగే ఈ కాలప్రవాహంలో ఎన్నో పరిచయాలు.,,ఎన్నో అనుభవాలు, ఎన్నో అనుభూతులు... ఎన్నో వైషమ్యాలు,, ఎన్నో అనుబంధాలు.
ఎప్పటెప్పటి మిత్రులో కలుస్తారు.. ఎప్పటినుంచో కూడాఉన్న ఆత్మీయం సడన్ గా తెరమరుగౌతుంది... ఏమిటీ సంయోగాలు, ఏమిటీ వియోగాలు అని ఆలోచిస్తే అది మన ఆలోచనకంతుపట్టని వింత.. ఈ వింతచేసేవాడిని భగవంతుడని అంజలి ఘటిస్తాడు..ఆస్తికుడు... ఇది సైన్స్ థియరీ, దానికి హేట్సాఫ్ అంటాడు మరొకడు.. ఎవరేమన్నా కాలచక్రం ఆగదు. ఆ వాదనలు వింటూ కూర్చోదు...
తెలుగు ఉగాదికి స్పష్టమైన మార్పును ప్రకృతిలో చూస్తాం... మోడులైన చెట్లు చిగురుస్తాయి... కోయిలల కుహుకుహూరావాలు వినిపిస్తాయి..
అప్పటిదాకాఉన్న శీతలంనుంచి మారి వెచ్చదనం సంతరించుకుంటుంది వాతావరణం...మల్లెలు మొల్లలు విరుస్తాయి.. విరితావులకు మనస్సు పరవశిస్తూ ఆహ్లాదంగా ఉంటుంది.. అదో అనుభూతి...
శీతాకాలంలో ....వళ్ళంతా చల్లటిగాలులు తాకుతూ ఉంటే...మనసూ మాటా చలికి వణుకుతుంటే.. సంవత్సరాది శుభాకాంక్షలు పంచుకోవడం ఆంగ్లసంవత్సరాదికి వింత అనుభవం.. రాత్రి పన్నెండుగంటలసమయంలో క్రొత్త సంవత్సరానికి స్వాగతం పలకడం ఈ పండుగ ప్రత్యేకత...తెలుగు వత్సరాదికి ఇంటికొచ్చిన బంధుమిత్రులతో పండుగజేసుకుంటే., జనవరి ఒకటి నాడు.. మిత్రులనూ, అధికారులనూ, శ్రేయోభిలాషులనూ వారి తావులకు వెళ్ళి, కలసి పుష్పగుచ్ఛాలతోను, పళ్ళబుట్టలతోనూ.. శుభాకాంక్షలు చెప్పడం ఆంగ్లసంవత్సరాది వేడుక...
ఆపిల్, కమలా మొదలైన పళ్ళతోనూ, బుకేలు, దండలూ, పువ్వులతోనూ..క్రొత్త సంవత్సరపు గ్రీటింగ్ కార్డ్స్ తోనూ, హేపీ న్యూ ఇయర్ వ్రాయడానికి రంగురంగుల ముగ్గుల రంగుల అమ్మకాలతోనూ.. గలగలలాడుతూ కొనడానికి వెళ్ళే కళ కళలతోనూ... వీధులూ, అంగళ్ళూ సందడి సందడిగా కోలాహలంగా కనపడ్తాయి. క్రొత్తసంవత్సరమని ఆ సమయంలో ఆలయాలకు వెళ్ళి క్రొత్తసంవత్సరమంతా శుభంకరంగా ఉండేటట్టు ఆశీర్వదించమని పరమాత్మను కోరుకుంటారు. తిరుమలలాంటి దివ్యక్షేత్రాధీశుని దర్శించేవారూ ఉంటారు.
నాణానికి రెండవవైపు... చల్లటి వాతావరణానికి వెచ్చటిద్రవం నింపుకుని, లైట్లార్పి..పన్నెండవగానే ఒక్కసారి వెలిగించి...చేతులు కలుపుకొనే సంస్కృతీ కనపడ్తుంది...విచ్చలవిడిగా వీధుల్లోజేరి..గమ్మత్తైన మత్తులో అందరికీ చోద్యం కలిగించే మిత్రులు కూడా సందడిస్తారు... అదైనా ఇదైనా ...ఏదైనా క్రొత్తసంవత్సరానికి స్వాగతోత్సవ సందడే... అతిలేనిది ఆహ్వానించవలసినదే...
క్రొత్త సంవత్సరంలో మొదటి అడుగు వేసే ముహూర్తంలో ఒక్కసారి వెనక్కి చూస్తే.... ఇప్పటిదాకా ఏంచేసాము?.. చేసింది ఎవరికైన ఉపయోగకరంగా ఉందా ? కనీసం నాకైనా శ్రేయస్సునిస్తుందా? అని మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకుందాం.. ఒక్కసారి ఆలోచిద్దాం... ఎందుకంటే.....
"కడుపునిండా తిండి, కంటినిండా నిద్ర, ఒంటినిండా దుస్తులు, ఇంటినిండా పిల్లలు, కళకళలాడే కళత్రం, తళ తళలాడే వస్తువాహనాలు...ఇంతకు మించి పరమార్థంలేదని చాలా మంది భావిస్తారు. కొంతవరకు అది నిజమే. అదికూడా జీవిత దర్శనమే. కాని అంతటితో జీవితం సార్థకంకాదనే విషయం జీవిత పరమార్థాన్ని అర్థంచేసుకోవాలని ఆరాటపడే ఆలోచనాపరులకు బోధపడుతుంది. ఆలోచన మానవలక్షణం..ఏది ఎలా కనిపిస్తే దాన్ని అలాగే భావించి, ఏది మంచిదనిపిస్తే దాన్ని స్వేచ్ఛగా సేవించటం సామాన్యజీవి స్వభావం. కాని కంటికి కనిపించేది, చెవికి వినిపించేది, మనస్సుకు అనిపించేది ఆ రూపంలో అలా ఎందుకు ఉంది, ఎలా ఉంది, ఎంతకాలం ఉంటుంది, అ తర్వాత అది మరో రూపంలో ఉంటుందా, అసలు రూపమే మాసిపోఇ మాయమయి ఫోతుందా, కలకాలం నిలిచేది, నిలబెట్టేది ఈ ప్రపంచంలో ఏమయినా ఉన్నదా, ఉంటే అది మనకు కనిపిస్తుందా, కనీసం మనకు బోధపడుతుండా అన్న ప్రశ్నలు ఒకదానివెంట ఒకటి ఆలోచించగల మన్స్సులో ఉదయిస్తాయి.." (స్వర్గీయ ఇలపావులూరి పాండురంగారావుగారి "ఉపనిషత్సుధ"నుంచి) ..క్రొత్త సంవత్సర శుభసమయాన ఈ వేదాంతమేమిటనుకుంటారేమో...
మనగురించి ఆలోచించండి అని చెప్పడం.. ఆ దృష్టితో భావి కార్యక్రమాలు సంకల్పించండి అని కోరడం... సంకల్పించిన కార్యక్రమం యొక్క ఆచరణకు త్రికరణ శుద్ధిగా (మనో, వాక్, కాయ కర్మలద్వారా) ప్రయత్నించండి అని సూచించడం.. క్రొత్త సంవత్సరం వస్తుంది... పాతబడిపోతుంది.. మళ్ళీ క్రొత్త సంవత్సరం... ఇది కాలచక్రం.. మనం మనంగా ఉండగలిగే సత్కర్మలకు శుభసంకల్పం చేయండి... అదే నూతన సంవత్సరానికి శుభ స్వాగతం... మీకూ మీ ఆలోచనలకూ సకల శుభాలు కలగాలని,, రాబోయే సంవత్సరం మీకు సకల శుభాలు కలగజేయాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను... శుభం భూయాత్.....

-----------------------------H A P P Y N E W Y E A R------------------------------------------

ప్రయాగ, అయోధ్య, నైమిశారణ్యం.... యాత్ర

2011-12-18T11:14:00.021+05:30

ప్రయాగ ,,, అయోధ్య ,,, నైమిశారణ్యం,,,, (ఈ మధ్య ఒక 25రోజులు చేసిన మా తీర్థ యాత్రలగురించి వ్రాసిన వ్యాసాలలో ఇది మూడవది, ఆఖరుది. మా ఆనందం అందరితోనూ పంచుకోవాలనే తపన...అందుకీ ప్రయత్నం......)

ఉదయం అయిదుగంటలు దాటాక మా పన్నెండుమంది బృందం కాశీనుంచి బయల్దేరింది.. మేమంతా పరస్పరం బంధువులమే బీరకాయ పీచు. బృందావనం, కాశీ ఐన తర్వాత ప్రయాగ, అయోధ్య, నైమిశారణ్యం కలిసి ప్రయాణించామన్నమాట. ముందుగా మా మితృని ద్వారా కాశీనుంచి. ఒక "ట్రావెలర్" వేన్ కుదుర్చుకున్నాము.. అందులో పదముగ్గురు కూర్చోవచ్చు.. మీటర్ లెక్కన మాట్లాడాము..కారు 15వ తేదీ బయల్దేరే ముందు మా రథసారధి హిందీలో ఉవాచ.."స్పీడో మీటర్ చాలూ నహీఁ సాబ్, కరాబ్ హో గయా".. మేమూ కూసింతసేపు "అబ్ క్యా కరనా హైఁ" అని హిందీలో బాధపడినవారమై.. "చలో" అనక తప్పిందికాదు. దారిలో ఉన్న సైను బోర్డులు, మైలు రాళ్ళూ ఆధారంగా దూరాలు కొల్చుకుంటూ, రథచోదకుడు చెప్పినదాన్ని మా అంకెలతో సరిపెట్టుకుని, ..బేరాలాడి..,మొత్తానికి డబ్బులు సెటిల్ చేసి, వాణ్ణి అక్కడ హిందీలోనే వదిలేసి ఇబ్బందిలేకుండా మన తెలుగుబండి ఎక్కామనుకోండి..
సరే విషయానికొద్దాము.....

కాశీ నుంచి ప్రయాగ చేరేసరికి ఉదయం సుమారు పది అయింది.. డైరెక్ట్ గా త్రివేణి సంగమానికి వెళ్ళాము.. హరిజగన్నాధశాస్త్రిగారు ప్రయాగలో పేరున్న పురోహితులు.. తెలుగువారు. ప్రస్తుతం వయసురీత్యా పెద్దవారవడం వలన వారి కుమారులు అక్కడ కార్యక్రమాలు నిర్వహిస్తున్నారు... వారితో ముందుగానే ఫోనులో మాట్లాడాం కనుక వారు చెప్పిన ప్రకారము రేవులో వారిని కలిసాము. సంగమస్నానానికి చిన్న నావలో పంపించారు.
నది మధ్యలోకి వెళ్తుంటే తెల్లటి పక్షులు గుంపులు గుంపులుగా నదీజలాల అలలలో తేలియాడుతూ నయనానందకరంగా కనపడ్డాయి.. పడవల్లోకివచ్చి అమ్మిన కారప్పూస ప్యాకట్టులలోని కారప్పూస నీటిపైన జల్లి .. "దాఁ" "దాఁ" అని పిలిస్తే తెల్లటి నీటి అలలపై పాలనురుగుల్లాంటి రెక్కలు విప్పుకుని ఎగురుతూ వచ్చి ఆ కారప్పూస పలుకుల్ని నీటిలో మునగకుండానే కరుచుకు పోతాయి.
ఇంకా ముందుకుపోయాక సంగమము.. శివుని జటాజూటం నుంచి..వెలువడ్డ గంగమ్మ ఓ ప్రక్క స్వచ్ఛంగా .. తెల్లగా ... చలాకీగా సాగుతూ ఉంటుంది ... కిష్టయ్యను సేవించడం వలన నల్లబడ్డదా అన్నట్టు నల్లని యమున గంగను జేర సంకోచంగా వస్తున్నట్టు రెండవ ప్రక్కనుంచి మెలమెల్లగా వస్తుంది. తెల్లటి శివయ్యా.. నల్లటి కిష్టయ్య.. తెల్లటి గంగమ్మ .. నల్లటి యమునమ్మ.. ఆ దృశ్యం నయన మనోహరము.. అంతర్వాహిని సరస్వతి కాళ్ళకు చల్లగా తగులుతుంది ...ఆ త్రివేణి సంగమం భరతభూమికి క్షేత్రమాహత్మ్యము కల్పిస్తున్నది.. కనపడే రెండునదులు --కనపడనిది ఒకటి... ఆ నదుల త్రివేణీ సంగమంలో .. దానికి ప్రతీకగా....కనపడని ఒక పాయ కనపడే రెండు పాయలతో అల్లబడిన నల్లని వేణిని దానం చేస్తారు.. ఆ కురులు సంగమంలో వదిలితే నీటిపై తేలకుండా క్రిందకు పోవడం అక్కడ విశేషం...
వేణీ దానానికి ముందు దంపతులు చేసే పూజ తంతు భలే బావుంటుంది... అది వయసులో ఉన్నవాళ్ళు చేస్తే ఫరవాలేదు.. వయసు పెరిగిన వాళ్ళు చేస్తే..చూడముచ్చట. వయసురీత్యా రకరకాల ఆకారాలు... రకరకాల కేశ సంపదలు...దృష్టి మాంద్యాలు.. భార్యా భర్తలు కాళ్ళకు పారాణి పరస్పరం దిద్దాలన్నా, ఒళ్ళో భార్యని కూర్చోబెట్టుకుని ఆమెకు జడ వేయాలన్నా--అసలు వళ్ళో భార్యామణిని కూర్చోబెట్టుకోవలన్నా వయస్సు భారం, సహకరించని అవయవాలు .. ఏదో చేయాలన్న ఆరాటం .. సరిగా చేయలేకపోతున్నామనే అసంతృప్తి. రక రకాల జంటలను ఏక తాటిపై నడిపించే ప్రయత్నంలో బ్రహ్మగారు.. చోద్యం చిత్రీకరించే కేమెరాలు, హేండీకామ్ లు పట్టుకుని కూడా వచ్చిన బందుగుల కోలాహలం..... సందడిగా రేవుదగ్గర కార్యక్రమాలు ముగించుకుని.. భోజనాదులు పూర్తి చేసుకుని...
శంకరమఠం.. తర్వాత లలితాదేవి ఆలయం చూసాము. ఇది శక్తిపీఠం.. చెయ్యిపడిన ప్రదేశం.. ఒక నూతిలో పడినదట.. గర్భగుడిలో నూయి..దానికి పూజాదికములు... తర్వాత బడే హనుమాన్.. పెద్ద విగ్రహం. మహిరావణుని చంఫి రామలక్ష్మణుల తన భుజాలపై తెచ్చిన హనుమ సుందర రూపం.. పడుకున్న భంగిమలో ఉంటుంది.. పూలమాలలతో నిండి మోము మాత్రం చూపే స్వామి మరునాటి ఉదయం పూర్తిగా దర్శనమిచ్చాడు... ఆనందభవన్ (నెహ్రూగారి జన్మస్థలి) బయటినుంచే చూసాము.
ఆ రాత్రికక్కడ ఆగి మరునాటి ఉదయమే అయోధ్యకు బయల్దేరాము. అయోధ్యలో సరయూనదీ జలాలు కేవలం మార్జనమే చేసుకున్నాము.. విపరీతమైన రక్షణ వలయంలో ఉన్న బాలరాముణ్ణి చూసాము.. మనదేవుణ్ణి మనం చూడడానికి విపరీతమైన ఆంక్షలు.. బాల్ పెన్, జేబు దువ్వెన తో సహా అక్కడ అనుమతించరు.. రామదర్శనమంటే అంత కష్టమా... అంత సులభంగా దొరుకుతాడా శ్రీరాముడు. క్రొత్త దేవాలయానికి పాలరాతి కట్టడములు తయారవుతున్నాయి.. ఎన్నో దేశాలభక్తులు తమ సంసిద్ధతకు ప్రతీకగా ఇటుకలు సమర్పించారు.. కోర్టు అనుమతి దొరకగానే 24 గంటల వ్యవధిలో శ్రీరాముని దివ్యధామం సిద్ధమౌతుందట.. దానికి సిమ్మెంట్, కాంక్రీటు అక్కరలేని అధునాతన పద్ధతిలో నిలబెట్తారట.. రామాలయ నిర్మాణ పూర్తయ్యేవరకు భోజనం చేయనని సరయూనదీ జలాలతో సంకల్పించి.. పదహారు సంవత్సరాలనుండి కేవలం పాలు పళ్ళ తీసుకుంటూ దీక్షలో ఉన్న ఒక స్వామీజీని చూసాము. అయోధ్య యాత్ర ముగించుకుని నైమిశారణ్యం బయల్దేరాం.
లక్నోకు సుమారు వంద కిలోమీటర్ల దూరంలో నైమిశారణ్యం. అక్కడ వనమే భగవత్స్వరూపం.. అన్ని పురాణాలలోను నైమిశారణ్య ప్రస్తావన ఉంటుంది.. సుదర్శనం యొక్క నేమి (అంచు) వలన ఏర్పడ్డ తటాకం చక్రతీర్థం ఉంది.. దాని చుట్టూ ఉన్న అరణ్యం నైమిశారణ్యం అని ఒక కథ.. అక్కడ గోమతి నది.. మేం నైమిశారణ్యం చేరే సమయానికి చీకటి పడింది.. బాలాజీమందిర్ లో ఉన్న మాతాజీ మాకు ఆశ్రయమిచ్చారు.. మా బృందానికి నాలుగు విశాలమైన గదులు ఏర్పాటు చేసారు.. రాత్రికి మాకు భోజనం ఏర్పాటు చేసారు.. ఆప్యాయంగా పలకరించారు.. మరునాటి ఉదయం గోమతిలో స్నానం చేసి... వ్యాసగద్దె, సూతగద్దె,దేవరాజేశ్వరమందిరం, ఆనందమయి ఆశ్రమం,సేతుబంధరామేశ్వరం, మొదలైనవి చూసాము.. మాతాజీ ఆధ్వర్యవంలో సత్యనారాయణ వ్రతం చాలా చక్కగా తృప్తిగా చేసుకున్నాము.. రుద్రావర్తము అని ఒక ప్రదేశం ఉంది. .. అక్కడ నీటిలో పాలు అభిషేకిస్తే అ ఆ పాలు నీటిలో కలవకుండా క్రిందకువెళ్ళిపోతాయట.. ఆ అడుగున శివమూర్తి ఉన్నదట...చూడలేకపోయాము. ఆ రాత్రికి కూడా ఉన్నాము.. మరునాడు... ఉదయకాంతులలో ,, మంచుకురుస్తుండగా వనశొభ మనస్సుకు ఏదో తెలియని ఆనందాన్నిచ్చింది..
మాతాజీ దగ్గర శలవు తీసుకుని బృందావనమాదిగా నైమిశారణ్యం వరకు అనుభవమైన మధురానుభూతుల మనస్సులో భద్రపరచుకుని లక్నో సాయంత్రానికి చేరాము.. అక్కడనుండి లక్నో టు యశ్వంతపూర్ ఎక్స్ ప్రెస్ లో స్వస్థల ప్రస్థానం...

మన ఇంటిలో లాగున ఎక్కడా ఉండదు.. ఇబ్బందులు ఉంటాయి.. నచ్చని భోజనాలు తప్పవు.. మెచ్చని బసలో కాపురాలు తప్పవు..బలహీనతను ఆసరాగా తీసుకుని ఆటో రిక్షా మొదలుకుని దైవసాన్నిధ్యం వరకు తటస్థపడుతూ దోచే దొంగలుంటారు.. ఇచ్చినడబ్బులకి చేయవలసిన సేవలందించని దొర (దొంగ) ప్రభుత్వాల వైఫల్యాలు ప్రతిచోటా కనపడుతూనే ఉంటాయి. రైలు పెట్టెలలో కనీస శుభ్రత పాటించని మనలాంటి ప్రయాణీకులు... టిక్కట్..రిజర్వేషన్ లేకుండా దర్జాగా ప్రయాణించే ప్రభృతులు.. వారిని ఏమీ అనని రైల్వే అధికారులు...

ఇవన్నీ మరచిపోవాలి.. కేవలం భగవంతుణ్ణే భావించాలి.. ఆయననే ధ్యానించాలి... ఆయననే సేవించాలి.. అప్పుడే ఈ కష్టాలు మనసుకి పట్టని స్థితి వస్తుంది .. ఆ స్థితిలో మనసులో కొలువైఉన్న భగవంతుని అనుభవం తథ్యం... మనం నమ్మి "ఏమిటయ్యా ఇది స్వామీ" అనకుండానే ఆయన సాయం ఏదో రూపంలో మనకి అందుతుంది.. పొందిన ఆ అనుభవం మన గొప్ప అనుకోకుండా ఆయన దయ అని తెలుసుకోగలిగితే అదే భగవత్సాక్షాత్కారం....

తెలుగు బ్లాగుల దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు

2011-12-11T11:34:00.005+05:30

తెలుగు బ్లాగు స్వంతదారుగా (dvhrao.blogspot.com) తెలుగు బ్లాగుల దినోత్సవ శుభసమయాన తెలుగు బ్లాగులు నిర్వహిస్తున్న సహబ్లాగర్లందరికీ హృదయపూర్వక శుభాకాంక్షలు అందజేసుకుంటున్నాను.....

కాశీ ప్రయాణం ... కాశీ - 2

2011-12-09T22:24:00.013+05:30

సంకట మోచన హనుమాన్ ఆలయం.. తులసీదాస్ నిర్మించిన ఆలయం.. శైవ వైష్ణవ బేధాలు విపరీతంగా ఉన్నప్పుడు జన్మించిన తులసీదాస్ కారణ జన్ముడు... హనుమ సాక్షాత్కారంపొంది ఆ స్వామి సహాయంతో శ్రీరామదర్శనం పొందిన గోస్వామి తులసీదాస్ శ్రీరామచరితమానస్ గ్రంథం వ్రాసారు.. అందులో సాక్షాత్తూ శివుడు శ్రీరామకథను పార్వతికి వినిపిస్తాడు.. స్థానికులు మాటలాడే అవధీ భాషలో ఆ గ్రంథాన్ని వ్రాయడం ఒక విశేషం. అది ఆ మహనీయుని సామాజిక స్పృహ..అక్కడ పండితపామరులు సైతం శ్రీరామచరితమానస్ నిత్యం పఠిస్తారు... అలవోకగా గానంచేస్తారు...బిల్వదళాలపై సిందూరంతో "శ్రీరామ" అని వ్రాసి కాశీవిశ్వనాథుని పూజిస్తారు ఈ నాటికీ.. కార్తీక శుద్ధ చతుర్థినాడు బిందుమాధవుని బిల్వదళాలతోనూ, కాశీవిశ్వనాథుని తులసీదళాలతోను అర్చించడం శివునికి విష్ణువుకీ అబేధమని చెప్పడానికే.. ఆ పూజ బిందుమాధవుని ఆలయంలో చూసే భాగ్యం కలిగింది. సంకటమోచన హనుమాన్ ఆలయం లోపలకి వెళ్తుంటే కిష్కింధలోంచి ప్రయాణమే. కోతులు ఆప్యాయంగా పలకరిస్తూనే ఉంటాయి. ఓ కోతి నా అంత ఎత్తుగా లేచి నాదగ్గరగా వచ్చి నా చేతిలో స్వామికోసం తీసుకెడుతున్న దండ లాక్కోబోయింది.. నే నివ్వనని పెనుగులాడా.. ఆ దండలోని ఓ పుష్పాన్ని పట్టుకు పోయింది...ఆ కోతి. కాశీలో శివునితో సమానంగా హనుమ విగ్రహాలు ప్రతిష్టింప బడ్డాయేమో అనిపిస్తుంది... మణికర్ణికా ఘట్టంలో దేవతలు సయితం మధ్యాహ్న సమయంలో గంగా స్నానం చేస్తారుట. ఆ సమయంలో అక్కడ స్నానం చేసాము.. తిలభాండేశ్వరుని, గౌడీ మాతను దర్శించాము. ఎవరో ఇల్లాలు వంగనారు పోస్తే లింగనారు వచ్చింది అని చెప్పబడే జంగంబాడీలోని శివమూర్తులను చూసాము ... లోలార్క కుండ్ లో స్నానం ఓ ఆనందానుభూతి. అక్కడకు దగ్గరలోని అస్సి ఘాట్ లో తులసీదాసుకు హనుమ దర్శన మిచ్చినచోటు, గోస్వామి పాదుకలు మొ.నవి చూసాను. హనుమాన్ ఘాట్ దగ్గర కంచి పీఠానికి దగ్గరలో ప్రఖ్యాత సంగీత విద్వాంసుడు ముత్తుస్వామి దీక్షితార్ యొక్క గురువుగారి సమాధి ఉంది. ఆ గురువుగారు దీక్షితార్ చిన్నవయసులో ఉన్నప్పుడు వారుండే గ్రామానికి వెళ్ళి తలిదండ్రులను అడిగి దీక్షితార్ ను తనతో తీసుకువచ్చారట.. తన దగ్గర సంగీతం నేర్పడమే కాకుండా శిష్యునిచేత శ్రీచక్రార్చన చేయించెడివారు.. ముత్తుస్వామి దీక్షితులు ఒకసారి తనకు అమ్మ దర్శనభాగ్యం లేదా అని గురువుగార్ని అడిగారు.. సాధన చెయ్యరా అన్నారుట గురువుగారు.. ఒక రోజు గంగాస్నానం చేస్తూ ముత్తుస్వామి దీక్షితార్ రెండు మునకలు వేసి మూడవ మునక వేసి లేచే టప్పటికి అతడి చేతిలో ఒక వీణ ఉన్నదట.. ఆశ్చర్యచకితుడయి శిష్యుడు పైకి చూసేసరికి మెట్లమీదుగా గురువుగారు దిగుతూ "ఏరా అమ్మ అనుగ్రహించిందా" అన్నారుట.. అద్భుతమైన వీణను చూపించాడు శిష్యుడు పరవశంతో... (కమాను సాధారణంగా క్రిందభాగానికి వంగి ఉంటుందట కాని ఆ వీణకమాను పైకి ఒంగి ఉందట.. ఆ వీణ ఇప్పుడు చెన్నైలో ఉన్నదట..) గురువుగారు నవ్వి శిష్యుని భుజం ఆప్యాయంగా తట్టి నదిలో స్నానానికని దిగారు... "వస్తానురా" అని శిష్యునికి అక్కడినుంచే చెప్పి జలసమాధిలో తనువు చాలించారు.. ఆయన పార్థివ శరీరాన్ని కాశీలో తర్వాత సమాధి చేసారు. కార్తీక పున్నమి ఉత్తరాదిని "దేవదీపావళి"గా జరుపుకుంటారు...గంగానదీ తీరంలో ఉన్న ప్రతి ఘాట్ లోనూ దీపాలు పెట్తారు.. విద్యుద్దీపాలతో అలంకరిస్తారు. బాణసంచా విపరీతంగా కాలుస్తారు... ఆ వెలుగుల ఉత్సవాన్ని పడవ చేసుకుని గంగానదిలో తిరుగుతూ చూసి ఆనందించాము. "కాశీలో ప్రతి ఇసుకరేణువూ శివలింగమే" అంటారు గురువుగారు... నేను ఇక్కడ వ్రాసిన కాశీ విశేషాలు శ్రీశర్మగారి నోట విన్నవే.. శివుడుకూడా లెక్కించలేడట కాశీలో ఉన్న శివలింగాల్ని... "కాశీ" అని అంటే చాలు కైవల్యమే,,,,పరమ శివునికి ఈ క్షేత్రమంటే పరమప్రీతి.. ప్రళయకాలంలో కూడా తన త్రిశూలంతో ఈ క్షేత్రాన్ని పైకెత్తి పట్టుకుంటాడట...కాశీలో మరణం జన్మరాహిత్యమే.. ఇక్కడ మరణించిన జీవులకు పరమేశ్వరుడు కుడి చెవిలో తారకమంత్రం ఉపదేశిస్తాడట.. అమ్మ తన పమిటతో ఆ జీవునికి విసురుతుందట.. గణపతి, కుమారస్వామి పరిచర్యలు చేస్తారట.... కాశీ మరణంవలన సంసార పాశబద్ధులై జననమరణచక్రంలో పడికొట్టుకునే ఆ జీవుల పాశాలను అమ్మ విప్పేస్తే పరమేశ్వరుడు వారికి కైవల్యప్రాప్తి కలిగిస్తాడు... తన అంతర్ దృష్టి తో ఆ విషయం చూసి గ్రంథస్థం చేశారు రామకృష్ణపరమహంస. కాశీ ఒక్కటే మహా శ్మశానంగా చెప్పబడుతున్నది... ఆనందంగా శివుడు ఇక్కడ విహరిస్తూ ఉంటాడు.. ప్రతి పూజాసంకల్పంలోనూ, స్నాన సంకల్పాలలోనూ "ఆనందకాననే మహా శ్మశానే" అని పండితులు అదే చెప్తారు.. అలా వింటూ ఉంటే ఏదో ఆనందానుభూతి... ఈ యాత్రలో సన్యాసి జీవనం గడుపుతున్న ఒక స్వామి ఓరోజు కనపడ్డారు. అప్పుడు నేను గురువుగారితో ఉన్నాను. గురువుగారు వారికి తెలుసు. ఆయన గత చాలా కాలంగా కాశీలో ఉంటున్నారు. ఆయన ప్రసంగ వశాత్తు చెప్పారు. కాశీలో ఎన్నో రహస్యాలున్నాయిట. లలితాంబ ఆలయం గంగ ఒడ్డున ఉన్నది.. అక్కడ రాత్రిళ్ళు ధ్యానం చేస్తే విశ్వనాథుని సేవించడానికి గంగానదిలోంచి వచ్చే దివ్యయోగినులు దివ్యలోకాలనుంచి రావడం దృశ్యమౌతుందట. నాగకన్యలు నిత్యమూ ఓంకారేశ్వరుని అర్చిస్తారట... దత్తాత్రేయులవారు ఆ పుణ్యభూమిలో నిత్యమూ విహరిస్తారట.. భావజగత్తునుండి చూస్తే ఇలాంటి అద్భుతాలు కన్నులకు గోచరమవుతాయట. ఏవిధమైన నమ్మకంలేకుండా ఆ దివ్యక్షేత్రంలో దేశదిమ్మరిలా తిరిగినా జన్మరాహిత్యం తధ్యం.. అన్నారాయన...మనకి కనపడవేమిటి అనే ప్రశ్న సహజం. కాని మనకున్న అర్హత ఏమిటి? అని అనిపించదు..... తపించాలి.. తపిస్తే.... తపిస్తే....ఆయన అనుగ్రహం.... మనక్షేత్రాలు కేవలం విహార ప్రదేశాలు కాదు... అవి దివ్యానుభూతులు కలగజేసే దివ్యధామాలు. ఎన్నిసార్లు చూసినా మళ్ళీ మళ్ళీ చూడాలనిపించే ఆ దివ్యక్షేత్ర దర్శనం పూర్తి చేసుకుని గురువుగారు శ్రీ షణ్ముఖశర్మగారిదగ్గర శలవు తీసుకుని 15వతేదీ ఉదయం పన్నెండుమంది గల మా చిన్నిబృందం traveller van లో ప్రయాగ బయల్దేరింది.

కాశీ ప్రయాణం...కాశీలో ... 1

2011-12-06T16:58:00.004+05:30

శ్రీ సామవేదం వారికి కాశీ అంటే చాలా ఇష్టం. ప్రతి సంవత్సరమూ కాశీ వచ్చి ప్రవచనాలు చేస్తూ ఉంటారు..
సాధారణంగా ఈ కార్యక్రమాలు హైదరాబాదులోని మిత్ర బృందం నిర్వహణలో జరుగుతూ ఉంటాయి. .
ముందు ఏర్పాటు ప్రకారము మేము కూడా బృందావనంనుండి కాశీ నవంబర్ అయిదవతేదీకి చేరాము.
కేదరఘాట్ లో ఉన్న కుమార స్వామి మఠంలో మా బస. ఆరవ తేదినుంచి ప్రవచనాలు అక్కడనే. ఈసారి
"సూత సంహిత" విషయం.. కాశీ రావడం మా దంపతులకు ఇది మూడవ సారి. మూడుసార్లూ
శ్రీ షణ్ముఖశర్మగారి ప్రవచనాలు వినడానికే వచ్చాము. మొదటిసారి శ్రీ శర్మగారితో కలసి ప్రయాణము చేసాం ...
అదో అదృష్టం... మా ప్రమేయం లేకుండా కాశీ క్షేత్రంతో మాకు అనుబంధం ఏర్పడుతోంది...

కేదార్ ఘాట్ లో గంగా స్నానం ఉన్నన్నాళ్ళూ (మధ్యలో ఆరోగ్యరీత్యా నేను కొన్ని మిస్సయ్యాను) చేసాము.
కేదార్ నాథుని దర్శించాము. వెళ్ళగానే కాలభైరవుణ్ణి దర్శనం చేసుకుని "వచ్చా"మని చెప్పుకున్నాము..
అక్కడనే దండపాణి ఆలయం ఉంది.. ఐతే విశ్వనాథుని ఆలయానికి వెళ్తుంటే డుంఠి గణపతికి దగ్గరలో
ఉన్న దండపాణి్ ప్రాచీనమైనదట.. తర్వాత ఆస్వామిని దర్శనం చేసుకున్నాము కాలభైరవుని
దగ్గరలో కృత్తివాసేశ్వరుని, మహామృత్యుంజయుని చూసాము.

మహామృత్యుంజయుని ఆలయంలో వెనుక భాగాన ధన్వంతరీ కూపం. కలియుగం ప్రవేశించే
సమయంలో తనదగ్గరనున్న మూలికాసంపత్తిని ఆ కూపంలో వేసి ధన్వంతరి అవతారం
చాలించేడని పురాణ కథనం.. ఆ నూతిలోని జలం ఔషధ విశేషాలుగలదని తీర్థసేవనం చేస్తారు.. చేసాము.
వారాహీ దేవతను దర్శించాము.. ఆమె కాశీకి రక్షణ శక్తి. ఆమెను నేరుగా చూడకూడదు.. చూడలేము..
పైన ఏర్పాటు చేసిన కిటికీల్లోనుండి చూస్తే అమ్మ పాదాలు దర్శనమౌతాయి.

ఓంకారేశ్వరుని చూసాము.. 'అ'కారేశ్వరుడు(బ్రహ్మ); 'ఉ'కారేశ్వరుడు (విష్ణు); 'మ'కారేశ్వరుడు (రుద్ర)
మూడు శివాలయాలు ఓంకారేశ్వరునిగా పురాణకాలంనుంచి ప్రసిద్ధి.. కాశీ మూడు ఖండాలుగా చెప్పబడుతున్నది.
ఓంకార ఖండము, కేదార ఖండము, కాశీ ఖండము. ఓంకార ఖండములోగల ఈ ప్రాచీన శివాలయాలు ప్రస్తుతము
ముస్లిముల నివసించే ప్రాంతంలో ఉన్నాయి. ఒక ఆలయం ఐతే ముస్లిముల గోరీల మధ్యలో గుట్టమీద ఉంది..
మూడు ఆలయాలు జీర్ణావస్థలో ఉన్నాయి. వీటి ప్రాశస్త్యము తెలిసిన శ్రీ షణ్ముఖ శర్మగారు ఆ పరిస్థితికి
చాలా ఆవేదన చెందారు. "ఒక ఆలయం నూతనంగా కట్టి విగ్రహ ప్రతిష్ట చేయడంకన్నా ఒక జీర్ణాలయ పునరుద్ధరణ
విశేష ఫలితాన్నిస్తుం"దని చెప్తూ గతంలో కాశీ వచ్చినప్పుడు ఉపన్యాసములలో ఈ ఆలయాలు పునరిద్ధరించాల్సిన
ఆవశ్యకతను ప్రస్తావించారు.. వారివంతుగా అధికమొత్తంలో సాయమందించారు. అప్పుడు స్పందించి ఎంతో మంది
తమ వంతు సాయాన్ని అందించారు.. ఆ స్పూర్తితో అప్పేశ్వరశాస్త్రిగారనే కాశీవాసి నడుంకట్టారు. అధికార అనధికార
ప్రభృతులను కలిసి అనుమతులు మంజూరుచేయించుకున్నారు,, స్థానికులను ఒప్పించారు. శారీరిక
మానసిక శ్రమ పడ్డారు..కాని ఆనందంగా భరించారు... ఈ మూడింటిలోనూ ఇప్పుడు "మ" కారేశ్వరుని ఆలయాన్ని
నవ్యాంగ సుందరంగా చేసి నవంబరు 5వతేదీ శ్రీ శర్మగారి చేతులమీదుగా కుంభాభిషేకం జరగటానికి కారకులయ్యారు.
మత్సోదరీ పార్క్ వద్దగల ఈ ఓంకార క్షేత్రం కాశీ యాత్రికులకు అవస్యం దర్శనీయం...

విశ్వనాథుని మందిరమునకు గేట్ నెం.1లోంచి వెళ్తే దారిలో సాక్షిగణపతి ఉంటాడు... చుట్టూ షాపులు పెట్టేసారు...
జాగ్రత్తగా చూస్తే కాని దర్శనమీయడు...అక్కడనుండి ముందుకెళ్తే డుంఠి గణపతి దర్శనమౌతుంది..
కాని పోలీసు వారు అక్కడ మనల్ని ఆపాదమస్తకము తడిమికాని పంపించారు.. వారి అభిమానం
భరించమంటున్నది చట్టం. ఐతే హడావుడిలో డుంఠి గణపతిని చూడకుండా వెళ్ళే ప్రమాదముంది...
డుంఠి గణపతికి మ్రొక్కి.. లోపలకు వెళ్తే అన్నపూర్ణమ్మ.. కాశీలో తిండికి లోటులేకుండా కాచే చల్లని తల్లి.
అమ్మను చూసి కొంచెం ముందుకు వెళ్తే విశ్వనాథుని దర్శనం...

జ్యోతిర్లింగము... తురుష్కులు దండయాత్రకు వస్తున్నారని విని విశ్వనాథుని సేవించుకుంటున్న
అర్చకులు, ఋషులూ అక్కడ విగ్రహానికి హాని కలుగకూడదని, ఇంకోచోట భద్రపరచే ఉద్దేశ్యముతో పెకలించబోయారు.
కాని విశ్వనాథుడు కదలలేదు.. ఏంచేయాలో తెలియని భక్తులు "మా ప్రాణాలు తీసికాని స్వామిని
ముట్టనివ్వ" మని ఆస్వామిని కౌగలించుకుని ఉండిపోతే.. అప్పుడు విగ్రహములో కదలిక వచ్చింది.. వెంటనే
విగ్రాహాన్ని పెకలించి ప్రక్కనున్న నూతిలో దాచారు... తురుష్కులు వచ్చి ముట్టడించారు. చేయదలచిన
విధ్వంసం చేసి నిష్క్రమించారు.. ఆ తర్వాత పునః ప్రతిష్ట చేద్దామంటే స్వామి నూతిలో కనపడలేదు.
రాణీ అహల్యాబాయికి స్వప్నంలో స్వామి సాక్షాత్కరించి తాను ఆ కూపంలో ( అదే ఙ్ఞానవాపిగా చెప్పబడుతున్నది)
లుప్తమయ్యానని, గుడి కట్టించి ఇంకో లింగాన్ని ప్రతిష్ట చేయమని ఆదేశించాడట... ఆ ప్రకారం అన్నీ ఏర్పాటులు చేసి
లింగాన్ని తెచ్చి ఓ ప్రక్కగా పెట్టి గర్భగుడి మధ్యభాగంలో ప్రతిష్ట చేసేందుకు సన్నాహాలు చేస్తున్నారుట. అంతా అయ్యాక
లింగప్రతిష్ట చేద్దామంటే ముందు పెట్టిన స్థలంలోంచి ఆ స్వామి కదలలేదట.. ఆ స్థలమే తనకి ఇష్టమైనదని
అక్కడే అలాగే దాన్ని ఉంచి అర్చించమని స్వప్నంలో అహల్యాబాయికి చెప్పాడట స్వామి. ఆ కారణంగా గర్భగుడిలో
ఓ ప్రక్కకు ఉంటాడు విశ్వనాథుడు.. ముందుగా ప్రతిష్టింపబడిన నందీశ్వరుడు మామూలుగా ఎదురుగానే ఉంటాడు.
కాశీ విశ్వనాథుణ్ణి ఇక్కడ ఎవరైనా స్వయంగా అభిషేకించుకోవచ్చు.. భక్తుల అభిషేకజలాలతో తనిసిన అభిషేక ప్రియుడు
తన శిరో భాగాన్ని మాత్రమే చూపుతూ ఉంటాడు.. అంతే ఆ విగ్రహమనుకున్నాను.. కాని ఓ సారి ఆ నీరు అర్చకులు
తీసేసినప్పుడు - ఓహ్!! పూర్తి స్వామి కన్నులపండువగా దర్శనమిచ్చాడు... సుమారు 3అడుగుల సుందరమూర్తి....
కొంచెం దూరంగా అమ్మ విశాలాక్షి శోభాయమానంగా భక్తులను అనుగ్రహిస్తూ ఉంటుంది. తల్లిని చూసాము... శక్తిపీఠం.
శక్తిపీఠం, జ్యోతిర్లింగం ఒకే చోట ఉండడం విశేషం.

క్షేత్రపాలకుడు బిందుమాధవుని దర్శనమైంది.. ఆ ఆలయానికి దగ్గరలో త్రైలింగస్వామి సమాధి.. త్రైలింగ స్వామి
తెలుగువాడు. 286 సంవత్సరాలు జీవించి కాశీ క్షేత్రంలో కదలాడిన మహానుభావుడు.. యోగానంద,
రామకృష్ణ పరమహంసలాంటి మహనీయులకు స్పూర్తిప్రదాత.. కాశీలో కదలని శివుడు విశ్వనాథుడైతే
కదిలే శివుడీతడని పరమహంస అనేవారట. దిగంబరంగా కాశీ వీధులలో తిరిగెడి వారట.
నాటి పాలకులు పరాయిదొరలు. ఇతనిపై కేసు పెట్టి శిక్షించబోతే త్రైలింగస్వామి తన మహిమ వారికి ఎరుకపరచాడు.
దానితో ఆయన జోలికి వెళ్ళడానికి భయపడేవారట.

(ఇంకా ఉంది మరి,,,,,,,)

కాశీ ప్రయాణం - ముందు బృందావనం !

2011-11-29T22:05:00.012+05:30

ఈ సంవత్సరం కూడా కాశీ యాత్ర చేసివచ్చాము... ఆ కారణం చేత బ్లాగులోకి రాలేదు... తిరిగి వచ్చాక బ్లాగు కోసం వెతికా. ""నీ బ్లాగు తీసివేయబడినది"" అని గూగులమ్మ ఉవాచ.. ఇది అన్యాయం అని ఆక్రోశించా... ఆక్రందనకు జాలిపడినదై... పాపం మళ్ళీ గూగులమ్మే..."ఇలా రా అబ్బీ" అంటూ వెతుక్కునే మార్గం దగ్గరుండి చూపించింది ఆ దారమ్మట వెళ్ళి మరల బ్లాగు పునరుద్ధరించుకున్నా ...మీతో మరల ఇలా ముచ్చటించుకునే భాగ్యం పొందా...

యాత్ర ఎందుకు ? అంటే కారణాలు చాలా ఉంటాయి. మీకు మల్లేనే నాకూ ఏవేవో చూడాలని ఉంటుంది. ....డా లని ఉంటే సరిపోదుకదా, సరిప డా టైమ్ ఉండాలి ...సరిప డా పింగులుండాలి ...నాలాంటి వాడికైతే సరిప డా ఓపికా ఆరోగ్యమూకూడా ఉండాలి ...అవన్నీ సరిప డా సర్దుకుని బయలుదేరాము.
బ్రహ్మశ్రీ సామవేదం షణ్ముఖశర్మ గారు "నారద భక్తి సూత్రాలు" విషయంగా బృందావనంలోనూ, "సూతసంహిత" విషయంగా కాశీలోను ప్రవచనాలు ఇస్తున్నట్టు తెలిసింది. అలాంటి పవిత్ర క్షేత్ర నేపథ్యంలో ఆ విషయాలు బాగా ఒంట పడతా యేమో ...ఏమో అని బయల్దేరాము.. నేను మా ఆవిడాను. మాతో పాటు మా బంధువులు కొందరు మాతో రావడానికి ఇష్ట పడి వస్తామన్నారు.. దానివలన మేం కష్ట పడేదేముంది అని సరే అన్నాము.. ఎలాగా అటే వెడ్తున్నాం కదా అని ప్రయాగ, అయోధ్య, నైమిశారణ్యం కూడా మా దర్శనక్షేత్రాల లిష్టులో కలిపాము ...సరే రాజమండ్రినుంచి, వైజాగ్ నుంచి, హైదరాబాదునుంచి విజయవాడ జేరి కనక దుర్గమ్మను దర్శించాము.. విజయదుర్గ "విజయోస్తు" అని దీవించింది.. ఆ దివ్యానుభూతితో మా యాత్ర శుభారంభించాము. మా బ్యాచి పన్నెండుమంది గ్రాండ్ ట్రంకు ఎక్స్ ప్రెస్ లో మధుర బయల్దేరాం.....

ముందు బృందావనం... 29 అక్టోబర్, నుండి 2 నవంబర్, 2011 వరకు "నారద భక్తిసూత్రాలు" గురువుగారి ప్రవచనం.. ఈ కార్యక్రమాలు వనమాలి ట్రస్టు, తిరుపతి వారు ఏర్పాటు చేసారు. అక్కడ వసతి భోజన సదుపాయాలు కూడా వారి నిర్వహణే... వారు వందమంది పైనవచ్చారు. అందరమూ హితాశ్రమంలో బస చేసాము.. గురువుగారి ప్రవచనాలు అక్కడే... ప్రవచనాలతో తడిసిన మనస్సులతో బృందావనవిహారిని అన్వేషిస్తూ బృందావనంలో తిరిగేవాళ్లం. "ఆయన ఈ చర్మ చక్షువులకు కనపడడు లోపల చూడండిరా" అన్నట్టుగా అక్కడ కోతులు కళ్ళజోడులు పట్టుకుపోతాయి... వాటిని సంరక్షించుకుంటూ తిరగడం. ... పరమ భక్తుడైన నారదమహర్షి ఈ భక్తి సూత్రాలను - భక్తి రూపమైన బృందావనంలో వ్రాసారట.. భక్తి ఎక్కడ ఉంటుందో రాధమ్మ అక్కడ ఉంటుంది. బృందావనంలో ఎక్కడ చూసినా రాధే... రాధే....రాధే.... ఏ గోడమీద చూసినా "రాధే....రాధే.... ఏ వాహనం వెనుక చూసినా రాధే....రాధే.... ఎవరు పలకరించినా రాధే....రాధే.... రిక్షావాలా తప్పుకోండి అనడు రాధే....రాధే.... బృందావనవాసులకు అలవాటైనది ఒక్కటే రాధే....రాధే.... కృష్ణుని ప్రేమ రాధ.. బాంకీ బిహారీ ఆలయంలో మూర్తి రాధాకృష్ణుల ఏక స్వరూపం... అక్బర్ ఆస్థానంలో ఉన్న అద్భుత గాయకుడు తాన్ సేన్... తాన్ సేన్ సంగీతాస్వాదనలో ములిగిన అక్బర్ చక్రవర్తి "మీ గురువుగార్ని చూడాలని ఉంది" అన్నాడట. "ఆయన ఎక్కడకీ రారు. నిరంతరం బృందావనంలో కృష్ణ భక్తిలో మునకలువేస్తూ ఉంటారని చెప్తే చక్రవర్తి తానే బృందావనం వచ్చి ఆ మహానుభావుని గానామృతానికి ముగ్ధుడయ్యాడట... తాన్ సేన్ గురువుగారి సమాధి "నిధువన్" అనే వనంలో ఉంది. రాధకృష్ణులా సంగీత చక్రవర్తి సంగీతానికి ముగ్ధులై ఏక మూర్తిగా ఈయన ఒళ్లో పడ్డారుట. అదే ఇప్పుడు ఆలయంలో అర్చిస్తున్న బాంకీ బిహారి. ఆ నిధువన్ లో ఇప్పటికి రాసలీల జరుగుతూ ఉంటుందట... రాత్రి ఎనిమిది తర్వాత ఆ వనం తలుపులు మూసివేస్తారు. ఈ లోగా అక్కడ రాధాకృష్ణుల శయనమందిరాన్ని భక్తి నిండిన హృదయాలతో చక్కగా అలంకరిస్తారు... సుగంధాలీనే పన్నీరు అత్తరులతో పరిమళింపజేస్తారు.... చక్కటి మిఠాయిలు పళ్ళెరాలలో ఉంచుతారు. ఆ చుట్టూ ఉన్న భవనాలలోని కిటికీలు ఎనిమిది తరవాత మూసి మరునాటి ఉదయంవరకు తెరవరు... మరునాటి ఉదయం నాలుగున్నరకు భక్తులతో సహా అందరూ వచ్చి చీపుళ్ళతో ఆ తోటంతా శుభ్రపరుస్తారట.. మిఠాయిలు ఎవరో తిన్నట్టు, పక్క నలిగినట్లు, భక్తులకు గోచరమవుతుందట. అక్కడ కృష్ణ సాన్నిధ్యంలో తిరిగిన గోపికల శరీరంనుండి జారిన ఆభరణాదులు కూడా చూసినవారున్నారట.... మరొక వనం "సేవాకుంజ్".. ఆ లీలా మానుషవిగ్రహుడు రాధమ్మకు అక్కడ సేవ చే్స్తాడట..అలాగే "వంశీ వట్".. ఆ చెట్టుక్రింద మురళిగానం విన్నవారున్నారట ..మాకు ఇంకా బాగా నచ్చినది మరింతగా మనస్సు కరగింపజేసినది--- "తటియాస్థల్".. మహర్షులు అక్కడ మహావృక్షాలుగా వేల వేల సంవత్సరాలనుండి తపస్సు చేసుకుంటూ ఉన్నారుట. ఆ ప్రాంతానికి ఇప్పటికీ విద్యుచ్ఛక్తి లేదు.. నూనె పోసిన ప్రమిదలు వెలిగిస్తారు.. మేము చీకటి పడ్తున్న సమయానికి వెళ్ళాం.. శుక్లపక్షం ... అష్టమి తిధి.... ఆ వెన్నెల వెలుగులో,,దీపాల కాంతుల్లో ఆ వృక్షాల నడుమ తిరుగాడడం ఒక ఆనందానుభూతి... మహర్షులు ధ్యానంలో దర్శించే పరమాత్మ ఉనికితో ఓ అద్భుత వాతావరణం అక్కడ నెలకొన్న అనుభూతి అది. అక్కడ ఉండే స్వామీజీ ఆ నిశ్శబ్ద వాతావరణంలో ధ్యానం చేసుకుంటున్నారు.. ఆ చీకటివెలుగుల్లో స్వామీజీ దృశ్యాదృశ్యంగా కనపడుతుంటే వారి సన్నిధిలో భగవన్నామం మననం చేస్తూ ఉంటే ఏదో తెలియని ఆనందం... "బర్సానా".. రాధమ్మ పెరిగిన చోటు చూసాం.. "నందగాఁవ్ - దాన్నే రమణ రేటీ".అంటారు. రమణ్ రేటీ అంటే రమణీయమైన మట్టి అని అర్థంచెప్పారు ..అక్కడ కృష్ణుడు గోపబాలురతో కలసి ఆటలాడే వాడు., చల్దులు పంచేవాడు.. ఆ అద్భుత భావంతో భక్తులు తన్మయులై ఆటలాడారు.. పాటలు పాడారు,, నృత్యం చేసారు.. మట్టిలో పొర్లారు.. ఆబాల గోపాలం అక్కడ తమని మరచిన తమకంతో కేరింతలు కొట్టారు... మధురానగరంలో దురాక్రమణలకు గురై కొంత మిగిలిన బాలకృష్ణుని జన్మ స్థలి ... చూసాము... కారులో కూర్చుని గోవర్థన గిరి పరిక్రమ చేసాము.. కొండ ముందు భాగం "ముఖారవిందం" కూడా చూసాము. అక్కడ ఎంతోమంది మట్టిలో పొర్లుతూ ప్రదక్షిణ చేయడం చూసాము.. వారి భక్తికి చేతులు జోడించక ఉండగలమా ? భావనా గమ్యుడు భగవంతుడు... "కలడు కలండనువాడు కలడో లేడో " అంటే దొరకడు.. "నీవే తప్ప ఇతఃపరంబెరుగ"నంటే కనికరిస్తాడేమో... ఏమో....... బృందావన విహారిని మనసారా సేవించుకొని 4వ తేదీ పాట్నా ఎక్స్ ప్రెస్ లో కాశీ బయల్దేరాం...

about maalika the web magazine

2011-11-21T21:39:00.002+05:30

magazine.maalika.org క్లిక్ చేయండి... ఒక ఆసక్తికరమైన పత్రిక చూడొచ్చు...హాస్యం, రాజకీయం, ఆధ్యాత్మికం,అవీ ఇవీ అంటూ అనేక అంశాలపై చాలా రచనలతో ఇప్పటికి మూడు సంచికలు వచ్చాయి... అయ్యో చూడలేదే అని ఇది అవకండి... ఈ మధ్యనే దీపావళి సంచిక వచ్చింది. మరి వెంటనే చూడండి. చక్కగా స్పందించండి... ఇదంతా మీరెందుకు చెప్తున్నారా అనా మీ సందేహం. అవునా? అమ్మో మీరు చాలా తెలివైనవారు. ఇట్టే ఆలోచించేస్తారు... అసలు విషయమేమిటంటే నా రచనలు కూడా ఉన్నాయండి... అంచేత ప్లీజ్ చదవండి.. నా నటనతో వీడియో కూడా ఉంది.. చూడండి,, చూసి స్పందించండి.. అన్నట్టు మీరూ వ్రాయొచ్చు... ఆ వివరాలు కూడా కావాలంటే మాలిక ఆమూలాగ్రం చదవాల్సిందే... సో స్టార్ట్.

పో.... నో.... ఉ....

2011-09-30T16:51:00.005+05:30

(కొంత కాలం క్రితం ETV లో "నవ్వితే నవరత్నాలు" అని ఓ హాస్య కార్యక్రమం వచ్చేది..రాత్రి పదిన్నరకు వచ్చేది..ఈ తరహా కార్యక్రమాలకు అది మొదలేమో కూడా...ఇప్పటిలా సినీమా ఓరియంటేడ్ గా కాకుండా ప్రేక్షకశ్రోతలను కూడా పాల్గొనేలా చేస్తూ ఆసక్తిదాయకంగా సాగేదా కార్యక్రమం..మొదట్లో అశోక్ కుమార్ (టి.వి ఆర్టిస్ట్, సినీమా ఆర్టిస్ట్ ) నిర్వహించేవారు. తర్వాత ఎ.వి.యస్ లాంటి వారు నడిపారు...ప్రేక్షకులవ్రాసిన జోకులు చెప్పేవారు...స్పందించి వ్రాస్తే బాగున్నవి తీసి చదివేవారు.. దానికోసం వ్రాసిన నా ఈ స్పందన...మీ ముందుంచుతున్నాను.. మీరు చదవాలని..మీ టేస్ట్ చాలాగొప్పది... మీరు చదువుతారు... చదవండి మరి... ఇంకో విషయం:: ఇది చదివాక మీరు ఈ రెండు ప్రశ్నలకు సమాధానాలు నా బ్లాగులో పోస్ట్ చేయండి...1) ఇది అశోక్ కుమార్ గారు చదివారా, ఎలా స్పందించారు ? 2) అసలు ఈ పోస్ట్ టైటిల్ పో.నో.ఉ అంటే ఏమిటి?.... త్వరలో మీ జాబుకోసం ఎదురుతెన్నులు...)

హలో అశోక్ కుమార్ గారూ !

న మ స్తే !!!

ఏమిటి - ఏమిటి - ఏమ్టి బాబూ ?

మేము ఉత్తరాలు రాయాలా? అవి మీరు చదువుతారా ? మాకందరికీ నవ్వులు రాలాలా?

అందులోంచి క్రొత్త క్రొత్త రత్నాలు మీరు ఏరుకుంటారా ?

అబ్బా ! ఎంత ఆశ?

అయినా...ఇది నవ్వుల టైముటండీ...

హౌస్ వైవ్స్ అందరూ పగలంతా

అలసి అలసి సొమ్మసిలిపోయే వేళ

హౌస్ హస్బెండ్స్ అంతా ఆఫీసుల్లో

పగలంతా సొలసి సొలసి - ఆ టెన్షన్ తో

ఇంటికొచ్చి - ముద్దులొలికే చిన్నపిల్లల

చిలిపి అల్లరికి ఆఫీసు కోపంతో అరచేవేళ

అప్పటిదాకా సశేషమే కాని శు భ మ్ ఎప్పుడో తెలియని

బుల్లితెర సీరియల్స్ చూ సి .... చూ సి....

విసిగి వేసారి ఇల్లాళ్ళు జుత్తు పీక్కొనేవేళ

అలవోకగా ఆవులింతలు కమ్ముకొనే వేళ

మ ము నవ్వింపగ న డ చీ వచ్చితివా ...అ శో కా....

మేం గిలిగింతలు పెట్టాలిట.... గొడవ గొడవ చేయాలిట.... ఈ.టి.వితో పాటు ఈ నవ్వితే నవరత్నాలు ప్రోగ్రామ్ కూడా మాదేనట.. బాగుంది కాని బాబూ..అశోకా..."ఈ గొడవకి ప్రక్క ఇళ్ళవాళ్ళు ...కళ్ళెర్రజేస్తే, భాగ్యనగరాన ఉన్న మీకు ..మా ఈ అభాగ్యుల గోడు పట్టేనా ?" అని మేం అంటే ..."ఏం ఫర్వాలేదు, అందరూ ప్రోగ్రామ్ చూస్తూ సందడిగానే ఉంటారు...సందట్లో సడేమియా" అంటారు మీరు ...నాకు తెలుసు.

అయితే జోకుల పాడి ముళ్లపూడి వారన్నట్టు జోకులకు కూడా వేళా పాళా ఉన్నాయి కదా మరి....

శ్రీ ఆయన ఏమన్నారంటే...."ఆ యొక్క వానచినుకు..కాలే పెసరట్ల పెనంమీద పడితే ఇగిరి ఆవిరి అయిపోతుంది, అంతూ దరిలేని సముద్రంలో పడితే అడ్రస్సులేకుండా పోతుంది... అదే ఆ యొక్క వానచినుకు.. తామరాకు మీద పడితే ముత్యంలాగ ప్రకాశిస్తుంది, ముత్యపు చిప్పలో పడితే ముత్యమే అయిపోతుంది.... ఓ చదువరీ ! జోకులు కూడా అంతేస్మీ.." అని.

అలాగే మీ జోకు కూడా.... అలసిపోయిన హౌస్ వైఫ్ వింటే వారి నిద్రలో కలసిపోతుంది: ఆఫీస్

హేంగోవర్ తో వచ్చిన హౌస్ హబ్బీస్ వింటే వళ్ళు మండిస్తుంది; పొరపాటున ముగింపుకొచ్చిన

సీరియల్ చూసి ఆనందించబోయే బుల్లితెర ప్రేక్షకుడుచూస్తే ముద్దు ముద్దుగా నవ్వేస్తుంది.,

నవ్వులతో నవనవలాడే నవ్యదంపతులు చూస్తే నవరత్నాలే రాలుస్తుంది... ఇంతకీ "మీ సొమ్మేంపోయింది..ఉచిత సలహాలు ఎన్నైనా ఇస్తారు" అని మీరు అనుకోదలస్తే... అంత

లేట్ నైట్ కాకుండా కొంచెం ముందుకు ప్రోగ్రామ్ జరపమని మనవి....

ఈ గొడవంతా ఎందుకు ...మాకో జోక్ చెప్పగలిగితే చెప్పండి... ఆర్ రాయగలిగితే రాయండీ...

అంటారా ? ఓ.కే. ఈ ఉత్తరం చివరన ఓ పెద్దజోకుకి బాక్స్ కట్టాను. చూడండి.....అరెరె...ఏంటా తొందర... నాఉత్తరం ఇంకా పూర్తవలేదు...కొంచెం ఆగండి.....

ఎందుకంటే పనసకాయ దొరికినప్పుడే తద్దినం పెట్టాలి...ప్రేక్షకుడు దొరికినప్పుడే సీరియల్ లాగాలి.,

పాఠకుడు దొరికినప్పుడే అక్షరాలు పెంచాలి.

అయినా అశోక్ కుమార్ గారు!..మీకు అన్నింటికీ తొందరే..అందుకే మిమ్మల్నిచూస్తే అందరికీ జాలి....ఆ సత్యనారాయణ పొమ్మన్నాడు, ఆ వర్షంలో ఆ రాత్రివేళ ఆవిడ్ని ఒదిలేసి పోయారు..ఏమైంది ... కొంప మునిగింది... వాహ్ ఏం చేసారండి బాబు? స్క్రీన్ మీద వర్షం, కళ్ళల్లో జడివాన...మూర్తీభవించిన సశోకుడే....

అన్నట్టు నేను కూడా నటుడ్నేనండోయ్... అదే మరి ? నట్టులా అంటూ "టు" మీద అంత స్ట్రెస్ అక్కరలేదు. ఆఁ నిజంగా నటులమే. మాలోని నటుడికి మరీ గెడ్డాలు, మీసాలు లేకపోయినా రవీంద్రభారతి స్టేజి లాంటి స్టేజ్ మీద నటించానని గర్వంగా తలచుకున్నప్పుడు..లేని మీసాల

స్థానంలో ఓ ముద్ర వేస్తాడు.. గడ్డాలు మీసాలు పెంచుకుని ఎదిగిన మీ నటన "పెళ్ళిపుస్తకం"లో ఓ ఓపెన్ పేజీ.. (సీక్రెట్ పేజీలు మనవికాదుకదా).

మీతో మాట్లాడుతుంటే కవిత్వం పొంగుకొచ్చేస్తోంది...హేమిటో..... నాలోని కవి మీసాలు గడ్డాలు పెంచుకోవడానికి అవకాశంలేక....ఎందుకంటే కవులకు మీసాలు గెడ్డాలు ఉన్నట్టుగా సినీమా చారిత్రిక ఆధారాలు లేవు...(గమనిక: "కాళిదాసు"పాత్రలో శ్రీ నాగేశ్వరరావు గారు భోజరాజు ఆస్థానంలోకివెళ్ళాక అప్పటిదాకా వున్న అవన్నీ తీసేసారు.) వీరవిజృంభణ చేసేస్తున్నాడు...అవకాశమొస్తే మళ్ళీఛాన్సు తీసుకుందువుగానిలే అని "జోకె"డ్తున్నా.. ఇదిగో నండి పెద్ద జోకు బాక్స్ కట్టి మరీ చెప్తానన్నాను కదా.... ఈజిగా మీరు ఈ జోకు తయారు చేయొచ్చు...తెల్లకాగితం మీద పెద్ద జోకు అని మీ ఇష్టమైన భాషలో వ్రాయండి...దానికి బాక్స్ కట్టండి...అంతే

ఇంతకీ ఈ గెడ్డాలు మీసాలు రాని రచయిత ఎవరా అనా....నేనే. నా హాబీలు:: ఏముందండీ "హాస్యం" అని వినిపిస్తే చాలు చెవిమీద చెయ్యి వేస్తాను... కొయ్యడానికి కాదండీ.... వినడానికి....విని ఎన్జోయ్ చెయ్యడానికి... అలాగే...వినేవారుంటే హాస్యంగా మాట్లాడాలి అని ఓ సరదా....

ప్రస్తుతానికి మరి శలవు...హాస్యాభినందనలతో......

అసలు పాయింట్

2011-09-11T16:18:00.007+05:30

కాలేజీలో చదువుతున్న రోజుల్లో...సైన్సు విద్యార్థులకు వాల్యుమెట్రిక్ అనాలిసిస్ అనేది ఒక ప్రయోగం. పైన బ్యూరెట్ లో పొటాషియమ్ పెర్మాంగనేట్ (రంగు ద్రవం)నింపి, క్రింద గాజుకుప్పెలో ఆక్సాలిక్ ఆసిడ్(తెలుపు రంగు) నింపి...చేసే ప్రయోగం... ఒక్కొక్క చుక్కా బ్యూరెట్ లోంచి గాజుకుప్పెలో పడుతుంటే క్రమంగా తెలుపు రంగులో మార్పు వచ్చి ఒక పాయింట్ దగ్గర పింక్ కలర్ వస్తుంది. ఇంక ఒక చుక్క వేసినా ఆక్సాలిక్ ఏసిడ్ ద్రవంయొక్క తెలుపు రంగు మొత్తం పొటాషియం పెర్మాంగనేట్ కలర్ లోకి మారిపోతుంది.. అప్పుడు ఇంక ఎక్స్ పెరిమెంట్ గోవిందా! గోవింద !! అదిగో సరిగ్గా ఆ టర్నింగ్ పాయింట్ దగ్గర రీడింగు తీసుకుని ప్రయోగం పూర్తి చేస్తారు...

ప్రయోగం గురించి చెప్పడం ఇక్కడ ఉద్దేశ్యంకాదు... ఆ టర్నింగ్ పాయింట్ అంటే ఎండ్ పాయింట్ కోసం మనం పడే కష్టాలు.. పింక్ కలర్ వచ్చేసినట్టే ఉంటుంది.. నమ్మకం కలగదు ప్రక్క వాడిని అడుగుతాం... ఎండ్ పాయింట్ వచ్చిందా అని...వాడు ఆ గాజుకుప్పెను పైకెత్తి, ట్రైను/విమానం మిస్సవడంవల్ల నోబెల్ బహుమానం తనకు మిస్సయి పోయింది తప్ప మరో కారణం కాదు అన్నట్టుగా, ఆర్కిమెడిసో, ఆర్థర్ ఎడిసనో అన్నట్టుగా ఓ పోజు కొట్టి... కూసింత మౌనం పాటించి .. ఆ తర్వాత...... అప్పుడంటాడు..."రీడింగ్ నోట్ చేసుకుని ఓ డ్రాపు వేయండి" అని ఇప్పటిదాకా చాలాసేపట్నుంచి మనం చేసేదదే ! కాని శంఖువులో పోసే తాపత్రయం... ఎండ్ పాయింట్ కోసం.....

కట్ చేస్తే...."డాక్టర్ గారు ! ఎడమ భుజం లాగుతోందండి...చాలా బాధపెడ్తోంది". "ఎప్పట్నించి.." మొట్టమొదటగా డాక్టర్ ప్రశ్న..."అంటేనండీ.." ఈలోగా డాక్టరు గారు నొక్కి చూస్తారు. ఇక్కడ ఉందా, ఇక్కడ ఉందా..అంటూ...నొప్పి వచ్చిన క్షణం మనం చెప్పగలిగితే, ఏ పాయింట్ లోనొప్పిఉందో వివరించగలిగితే వైద్యానికి సహకారం... మందు కూడా పని చేస్తుంది...అదిగో ఆ పాయింట్ కావాలి.

ఏదైనా వ్యాపారం ప్రారంభిస్తాము...అది కట్టెల వ్యాపారం కావచ్చు..పువ్వుల వ్యాపారం కావచ్చు. వేలల్లోనూ లక్షల్లోనూ కావచ్చు, కోట్లలో కావచ్చు...అది ప్రారంభించినప్పుడు అన్నీ ఖర్చులే ఉంటాయి. అది ఉత్పత్తి ప్రారంభించాలి ...జనానికందాలి.. అప్పుడు ప్రోడక్ట్ అమ్మకం పెరుగుతూ ఉంటే క్రమంగా నష్టాలు తగ్గి లాభాల వైపు సాగుతుంది వ్యాపారం. అదిగో ఆ బ్రేక్ ఈవెన్ పాయింట్ కావాలి...వ్యాపారం యొక్క ఆరోగ్యంకరమైన అభివృద్ధికోసం...ఆ బి.ఇ.పి ఇవతలే స్తిరపడిపోయామా ఇక వ్యాపారం దివాలా అని అర్థం. అంచేత వ్యాపారం యొక్క జాతకం ఆ పాయింట్ మీద ఆధారపడి ఉంది.

వాఘా సరిహద్దు అవతల తస్మదీయుడు, ఇవతల అస్మదీయుడు...ఆ సరిహద్దు ఇంపార్టెంట్.

వివాహముహూర్తం..నెత్తిమీద జీలకర్ర పెట్టాడా గృహస్తు, పెట్టకపోతే బ్రహ్మచారి. అప్పటిదాకా వధువు 'ఆడ' పిల్ల .. ముహుర్తం అయ్యాక 'ఈడ' గృహిణి.

ఇలా నిత్యజీవితంలో బాగుపడ్డానికైనా పాడవడానికయినా ఓ పాయింట్, ఓ క్షణం ఉంటుంది...అది చాలా విలువైనది. ఆ పాయింట్ చేరేదాకా నిరాశాజనకంగా సాగే జీవితం, ఆశావహం అయ్యేది ఆ పాయింట్ చేరాకనే...

ఆధ్యాత్మిక జీవనయానంలో కూడా చేసే సాధన సిద్ధి పొందాలంటే ఒక పాయింట్. ఆ పాయింట్ దగ్గరనే మన సాధన జరగాలి అంటారు విఙ్ఞులు.. రాత్రంతా అలసి నిద్రపోయిన మన బాహ్యేంద్రియాలు ఉదయ రాగాలతో నెమ్మదిగా జాగృతమయ్యే సమయం... తమస్సులోంచి వెలుగులోకి ప్రవేశించే సంధ్యా సమయం... ఆ ఉదయ సంధ్య చాలా విలువైనది.. ఆ సమయంలో మన మేధస్సు నిశితంగా ఉంటుంది... మనం చేసే పనికి సత్ఫలితాలను ఇస్తుంది... విద్యార్థిదశలో విద్యనభ్యసించేందుకు అనువైన సమయం బ్రాహ్మీముహుర్తమే...ఆధ్యాత్మిక జీవనంలో ఆ బ్రాహ్మీ ముహూర్తంలోనే ఉపాస్య దైవాన్ని ఉపాసించాలి...ఆ ప్రశాంత సమయంలో సాధన చేస్తే గొప్ప ఆనందం అనుభవమౌతుంది...అదే ప్రాతఃకాల సంధ్యావందనం. సవితృ మండల మధ్యస్థ అయిన గాయత్రీ ఉపాసన.

అలాగే బాహ్యజగత్తుతో సంబంధం ఏర్పరచుకొని లోకవ్యవహారంలో కొట్టు మిట్టాడుతున్న జీవుల భౌతిక దృష్టి తగ్గి అంతఃచ్ఛక్షువులు తెరచుకోడానికి - తొలి గడప -- సాయంసంధ్య... అది దాటితే నిర్మల నిశ్శబ్ద నిశాసమయంలోకి జారుకుంటాం. - అంతఃమధన ప్రారంభమౌతుంది...ఆ మథనం ఆధ్యాత్మిక విషయంగా అయితే ఆనందమే మరి.

యా నిశా సర్వ భూతానాం, తస్యాం జాగర్తి సంయమీ
యస్యాం జాగ్రతి భూతాని, స నిశా పశ్యతో మునేః
(భూత జాలములన్నింటికీ యేది రాత్రియో అది జితేంద్రియుడగు యోగికి పట్టపగలు,
సనస్త భూతములకు ఏది పగలో అది విఙ్ఞుడగు ద్రష్టకు రాత్రి....అని గీతా వాక్యం.)

అగ్ని సోమాత్మకమైన జగత్తులో సోముని చల్లదనం ఆస్వాదించగలిగే తరుణసమయం.... సాయంసంధ్య....ఆ సమయంలో ఉపాసన అవసరమంటున్నది శాస్త్రం. అలాగే మరో రెండు సంధ్యలు....ఉదయం నుంచి భాను ప్రతాపం పెరిగి పెరిగి ..ఒక దశనుంచి తగ్గడం ప్రారంభించే మధ్యాహ్న సంధ్య; అలాగే అర్థరాత్రి... ఇలా నాలుగు సంధ్యలు ఉపాసనా సమయాలు అని ఋషివాక్యం... ఒక దశనుంచి రెండవ దశకు మారే పాయింట్... ఏ దశాలేనిది ఆ మధ్యపాయింట్.....అదే ఇక్కడ పాయింట్.

పాపం...మన హిరణ్యకశిపులవారు.... నూరు దివ్యసంవత్సరాలు తపస్సుచేసి...ఈ పాయింట్ మరచిపోయి... బ్రహ్మగారు ప్రత్యక్షమైతే ఏమడిగారు ?
"గాలిం గుంభిని నగ్ని నంబువుల నాకాశస్థలిన్ దిక్కులన్ రేలన్ ఘస్రములం ........" అంటూ గాలిలోనూ, నేలలోనూ, అగ్నిలోనూ నీటిలోనూ, ఆకాశంలోను...రాత్రి పగలు, లోపల బయట అంటూ పెద్దలిష్టిచ్చి ఇందులో ప్రాణం ఉన్నవాటిచే
కాని, ప్రాణం లేని వాటిచేత కాని ... మరణం ఉండకూడదు అన్నారు...అదికాని ఇదికాని అంటూ ద్వంద్వాలే చెప్పాడు కాని...ద్వందాలమధ్యన ఉండే పాయింట్ గమనించలేదు పాపం. ...ఇక్కడా అక్కడా అంటావేమిటయ్యా వెర్రినాన్నా కాలస్వరూపుడైన ఆ పరమాత్మ "కలడంబోధి గలండు గాలి..." అంతటా ఉన్నాడు అని క్లారిఫై చేస్తూనేవున్నాడు తనయుడు- తలకెక్కలేదు, బ్రహ్మవరప్రసాద గర్వం తలకెక్కింది.. వరాలు పుచ్చుకున్న పెద్దరాక్షసుడు గమ్మునుండకుండా "... దిక్పాలుర పట్టణముల గొనియె నతడు బలమున నధిపా...". దాంతో... ఆ దైత్యుని శిక్షించడానికి, తన భక్తుని రక్షించడానికి అవతారమెత్తక తప్పలేదు ఆ శ్రీమన్నారాయణునికి... హిరణ్యకశిపుని కోరిక, బ్రహ్మ యిచ్చిన వరాలు దృష్టిలో ఉంచుకుని ఆ సర్వాంతర్యామి తన ఆహార్యాన్ని డిజైన్ చేసుకున్నాడు.
"శ్రీ నరసింహాకృతి నుండె నచ్యుతుడు నానా జంగమ స్థావరోత్కర గర్భంబులనన్ని దేశముల నుద్దండ ప్రభావంబునన్."--- "ఇట్లు కేవలపురుష రూపంబును మృగరూపంబునుంగాని నరసింహరూపంబున, రేయునుం బవలునుంగాని సంధ్యా సమయంబున..." ఆ పాయింట్ లో పరతత్త్వం...
"ద్వంద్వాలు మరచిపో...ఆ పాయింట్ లో ఉన్న నన్ను పట్టుకో" ...అని హెచ్చరిస్తున్నది...అది
"....హరిమాయారచిత మగు యదార్థము సూడన్" అది నరసింహ తత్త్వం...అది సంధ్యోపాసన.

జరిగిపోయినకాలం ఇక రాదు... రాబోయేకాలం తెలియదు... నిరంతరంగా సాగిపోయే
అనుభవమయ్యేది ఒకే ఒక్క క్షణం....ఒక చిన్న బిందువు...పాయింట్ అదే...
బ్రహ్మ, విష్ణువులు నేను గొప్పంటే నేను గొప్ప అనుకుంటుంటే మధ్యలో పొడసూపింది ఓ జ్యోతి స్వరూపం...
ఎక్కడో పాతాళంనుంచి అనంతాకాశంలోకి జాజ్వల్యమానంగా ఎదిగిపోతోంది...స్తంభాకారంగా ఉన్న ఆ అఖండజ్యోతి... ఆద్యంతాలు చూడాలనిపించింది ఈ గొప్పవాళ్ళకి... ఎంతవరకు ఎదుగుతోందో చూడాలని ఊహలరెక్కలతో
భవిష్యత్ లోకి పయనించాడు బ్రహ్మ-హంస రూపంలో ...
ఎక్కడనుంచి వచ్చింది అని చరిత్ర తవ్వడం మొదలెట్టాడు విష్ణువు - వరాహరూపంలో.
ఎరగని భవిష్యత్తులో కాదు...తిరిగి పొందలేని భూతకాలంలో కాదు ఎదురుగా వాస్తవంగా ఉన్న జ్యోతిని చూడగలగాలి ... ఉపాసించాలి.... అదీ...పాయింట్.

నిర్మల ఆకాశంలో ప్రాభాత సమయాన మారే వెలుగుల జిలుగులు... సాయంసంధ్యలో దర్శనమిచ్చే అరుణిమలు... ఆ సంజె వెలుగులలో దేశ కాల పరిస్థితుల కతీతంగా ఉండే ప్రత్యక్ష నారాయణుని.....విశ్వనట చక్రవర్తిని భావిద్దాము... ఆనందస్వరూపుని అనుభవంలోకి తెచ్చుకుందాం.

కావుడింటి గృహ ప్రవేశానికి బామ్మ గారు

2011-09-02T12:11:00.008+05:30

గౌతమీ ఎక్స్ ప్రెస్ లో బయల్దేరి బామ్మగారూ, ప్రసాదరావు ఉదయాన్నే
రాజమండ్రి స్టేషన్ లో దిగారు... బస్టాండుకెళ్తే రామనారాయణ పేటకు
పదింటిదాకా బస్సులేదన్నారు...ఎలాగ వెళ్ళడం అనిఅనుకుంటూంటే ఒక
ఆటో్ ఆసామీ డ్రాపింగ్ కి ఏడువందలడిగాడు. ప్రసాదరావు
బేరమాడేలోపు బామ్మగారు "ఆరువందలిస్తానబ్బాయ్ వస్తావా" అని
అడిగేసారు. "సరే!" అన్నాడు ఓ ఆ.ఆ "సరే అంటే కాదబ్బీ మా కావుడింటి
గృహప్రవేశం ఉదయం తొమ్మిదింటికే ఈ లోగా తీసుకెళ్ళాలి. తెలిసిందా?"
నిజానికి పదీ నలభైకి ముహూర్తం.. బామ్మగారు తెలివితేటలు
ఉపయోగించారన్నమాట. ఇంతలో బామ్మ చేతిలో సెల్ మ్రోగింది.."హలో..
హలో...ఎవరు కాముడూ...హల్లో..వినపడటంలేదు..
"ఆటో ఆపు!" అన్నారు
బామ్మగారు. ఆటో ఆగింది
మాట్లాడారు అయ్యాక
ఒరేయ్ ఆటో! తొందరగా పోనీ..
మళ్ళీ సెల్ "హలో! హలో...."
"ఆటో ఆపు" అన్నారు
బామ్మగారు. ఆటో ఆగింది.
"ఆఁ చెప్పు కామూ ఆటోకా ? ఆరువందలు...
అంతక్కరలేదా...హలో హలో....అయ్యో! కట్ అయిపోయింది."
అయ్యాక ఒరేయ్ ఆటో! తొందరగా పోనీ నాయనా.."అని
"ఒరేయ్ ప్రసాదూ ..ఎక్కువ పెట్టామంటున్నాడురా కాముడు మామయ్య.
దిగేటప్పుడు అంత ఇవ్వకురోయ్." బామ్మగారు రహస్యంగా చెప్పినా
ఆ చెప్పిన రహస్యం ఆ.ఆ కి కనపడింది ప్రక్క అద్దంలోంచి ..
మళ్ళీ బామ్మగారి ఫోన్ రింగయింది.
"ఆటో ఆపు" అన్నారు బామ్మగారు.
ఆటో ఆగింది...
ప్రసాదరావుకి చిరాకేస్తోంది
"నువ్వు పోనీయ్" అన్నాడు ఆ.ఆ ని ప్రసాదరావు.
కొంచెందూరం కూడా వెళ్ళకుండానే
"ఆటో ఆపు" అనలేదు బామ్మగారు
అయినా ఆటో ఆగింది...ఈసారి ఆ.ఆ ఫోన్.
అతగాడు మాట్లాడాక ఎవరూ చెప్పకుండానే ఆటో బయల్దేరింది.
’ఆటో ఆపు" ఈ సారి ప్రసాదరావు అడిగాడు
ఆటో మళ్ళీఆగింది.
"ఏంటి?" అన్నారు బామ్మగారు.
చిటికిన వ్రేలు చూపించాడు ప్రసాదరావు. "బామ్మా! అర్జంటే" అంటూ
"ఒరేయ్..బాబూ ఇలా అయితే కాముడి గృహప్రవేశం అయిపోతుంది..
త్వరగా కానీయ్ " మళ్ళీ బామ్మ ఔదార్యం ప్రకటించారు.
అప్పటిదాకా ఉగ్గపట్టుక్కూర్చున్న ప్రసాదరావు గబుక్కున ఆటో దిగి
చెట్టు చాటుకి పరుగెత్తాడు..
"ఇంతసేపేమిటిరా" అని గావుకేక పెట్టారు..పొలం పనులు చేసుకునే స్త్రీ మూర్తులు
ఉలిక్కిపడి...తమాయించుకుని ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటూ మళ్ళీ పనిలో
పడ్డారు. పని ముగించుకుని ప్రసాదరావు వచ్చాడు.
."కాసేపు ఆగలేవట్రా ?"అని గదమాయించారు బామ్మగారు.
"ఇప్పటిదాక చేసినదదేకదే"
అని ఆటో ఎక్కాడు ప్రసాదరావు. ఆటో పరుగెత్తింది...ఆరి వెలిగే సీరీస్ బల్బుల్లా
ఆగుతూ నడుస్తూ మొత్తానికి రామనారాయణ పేటలోని గృహప్రవేశ గృహానికి చేరింది ఆటో
"ఒరేయ్ బామ్మ వచ్చిందిరా".....గృహప్రవేశం వేదిక దగ్గర కోలాహలం ప్రారంభమైంది..
"ఎవరో వి ఐ పి కవర్ చెయ్యకపోతే ఎలా?" అని వీడియో ఇటు కళ్ళు తిప్పింది..//
"అమ్మో ఎవరో వి.ఐ.పి వాయించకపోతే ఎలా?"..తూతూ వాళ్ళు గట్టిగా వాయించారు..
"డోలైనా పగలాలి, చేతిలో కర్రైనా విరగాలి వచ్చింది వి.ఐ.పి" అనుకుంటూ
ఫుల్ బ్యాండువాళ్ళు జబ్బ సత్తా చాటుతున్నారు.
ఈ హడావుడికి పొత్తిళ్ళలో పిల్లలు కేర్ మన్నారు...ఈ గందరగోళానికి
నూతన గృహంలో ప్రథమ ప్రవేశం సాంప్రదాయ బద్ధంగా చేయడానికి వచ్చిన గోమాత బెదిరింది..
తోక పైకెత్తింది.. అవిశ్రాంత ఊపిరులు లోపలికి బయటికీ ...దానివల్ల వచ్చేధ్వనులతో ఊగిపోతోంది.
కొమ్ములు పొజిషన్ లో పెట్టింది. గింజుకుంది..ఇలాంటి గృహప్రవేశాలు పాపం ఆ గోమాతకు
అరంగేట్రమట.. గింజులాటలో దాని తాడు తెగింది... దాని రక్షకుడు విషయం అర్థం చేసుకునేసరికి
అది ఆ జనం మధ్యలోకి దూసుకు వెళ్ళింది...ఎదురుగా ఎర్రరంగు ఆడ పట్టుచీరలు, అదేరంగు పిల్లఆడ
పట్టుపరికిణీలూ, అదేవిధమైన ఓణీలు చూసి మరీ రెచ్చిపోయింది...కంగారుకి గోమూత్రం, గోమయం
గోమాత నుండి బయలు వెడలాయ్..."ఒరేయ్ కాముడూ..ఆ గోమూత్రం చాలా శుభప్రదమురా..మార్జనం
చేసుకో" అంటూ బామ్మగారు గోమూత్ర సేకరణకు ఆవు వెనకాల స్టెప్పులు వేస్తున్నారు...
"నేనిక్కదున్నానే బామ్మా"... భయంతో మేడ ఆఖరి మెట్టుమీదున్న గృహప్రవేశంకొడుకు కేకపెట్టాడు.
"ఓరేయ్ గోరక్షకా దాన్ని అదుపు చేయరా...పశుపాలకా పట్టుకోరా..."అని కొంటె
కుర్రాళ్ళు తెలివిగా అంటున్నామనుకుంటూ తెలియకుండా కృష్ణ స్తోత్రం చేస్తున్నారు...
గోపాలుడు...ఆ ఆవును అనునయిస్తూ, బుజ్జగింపు మాటలతో ముందుకు ఒక అడుగు,
వెనక్కి మూడడుగులూ వేస్తూ బెదురుతూ బెదురుతూ దానివెంట పరుగెత్తడ మారంభించాడు....
గోమూత్ర సేకరణలోనున్నబామ్మగారుక్రింద చూసుకో లేదేమో...దఢేలుమని గోమయంలో కాలు జారారు...
సారీ పడ్డారు... వెనకనే వస్తున్న పశుపాలకుడు చూసుకోలేదేమో, అంత శాల్తీ కాళ్ళకడ్డం పడేసరికి
ముందుకు దాటబోయి...టలేక బోరగిల పడ్డాడు...అతడు కట్టుకున్న లుంగీ పట్టు సడలింది...
బామ్మగారి పరిస్థితి ఇరకాటంలో పడింది..వెనక్కెడితే అసహ్యంగా పవిత్రమైన గోమయం..ముందు
అంతకన్నా అసహ్యంగా దిగంబరం..."ఒరేయ్..అలా చూస్తూనించోకపోతే వాడి మానం కాపాడొచ్చుగా..."
అథారిటీ...సిగ్గు కలసిన ఎక్స్ ప్రెషన్ తో, సప్రెస్డ్ వాయిస్ తో అన్యాపదేశంగా ఒక్కసారి
అరిచారు బామ్మగారు...పశుపాలకుడు దెబ్బకి ఉలిక్కిపడి లేచి పరిస్థితినర్థం చేసుకున్నవాడై లేచి
పరుగే పరుగు......అఫ్ కోర్స్ లుంగీ పట్టుకునే........

********************

ఎక్సూజ్ మీ ! మీ టైం పాడు చేస్తున్నానా ? జస్ట్ ఎ మినిట్!

2011-08-26T12:02:00.006+05:30

'మాలిక' శ్రావణపూర్ణిమ సంచిక బ్లాగుహాసంగా వెలువడింది. మీరు వీలుచేసుకుని magazine.maalika.org క్లిక్ చేస్తే వైవిధ్యభరిత రచనలతో మీ ఎదురుగా 'మాలిక' ప్రత్యక్షమౌతుంది...అలా మీరు చూచినప్పుడు...'గిన్నీస్ రికార్డ్' అను నా రచనను కూడా చూడండి. ఓ స్కిట్ దానితో పాటు నేనూ మా శ్రీమతి విజయలక్ష్మి నటించిన వీడియో క్లిప్పింగ్ కూడా వున్నాయి.
చూసి మీ స్పందన తెలియజేసి ప్రోత్సహిస్తారని ఆశిస్తాను.
ఈ రచన తమ మాలికలో కూర్చిన సంపాదకవర్గానికి కృతఙ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటున్నాను.

కృష్ణాష్టమి

2011-08-20T22:13:00.004+05:30

"సతులాలా చూడరే శ్రావణ బహుళాష్టమి
కతలాయ నడురేయి కలిగె శ్రీ కృష్ణుడు||"

"సువ్వి సువ్వి సువ్వాలమ్మా
నవ్వుచు దేవకి నందను గనియె||"

అష్టమితిథినెంచుకుని; దేవకి అష్టమగర్భాన
అష్టాక్షరీ మంత్రవాచ్యుడు; శ్రీ కృష్ణునిగా జన్మించాడు.

నాలుగు భుజాలతో - శంఖం, చక్రం, గదా, పద్మం ధరించి శ్రీవత్సలాంఛనంతో దర్శనమిచ్చిన కృపావిశాలు చూసి వసుదేవుడు పులకించిపోయాడట.
అంతలోనే జగన్నాటక సూత్రధారి పొత్తిళ్ళలో పాపడైపోయాడు ...ఆ పాపణ్ణి నందగోకులంలో్ యశోద ప్రక్కలో జేర్చాడు వసుదేవుడు...ప్లానింగ్ అంతా ఆ లీలా మానుషవిగ్రహునిదే... అంతా సెట్ అయ్యాక వ్రేపల్లెలో 'కేర్' మన్నాడు తన ఉనికి తెలియజేస్తూ.....

ఎన్నెన్నో జన్మలనుండి ఎదురుచూస్తున్న గోపికలలోని జీవునికి ఆ పసి రోదన ప్రణవనాదమై హృదయాన్ని మృదువుగా తాకింది.
ఉన్నవాళ్ళు ఉన్నట్టుగా అత్యుత్సాహంగా పరుగులుపెట్టారు.
"చిన్ని మగవాని" కి స్వాగతం చెప్పడానికి

ఏమి నోము ఫలమొ యింత ప్రొద్దొక వార్త
వింటి మబలలార! వీను లలర
మన యశోద చిన్ని మగవాని గనెనఁట
చూచి వత్తమమ్మ! సుదతులార!

అనన్య భక్తి నిండిన మీరాబాయి హృదయానికి ఈ సృష్టిలో పురుషుడంటే కన్నయ్యే....అదే భావం వ్రేపల్లె వాసులకు....ప్రేమ స్వరూపునిపై ప్రేమ ముప్పిరిగొన్నవేళ ఏ భక్తునికైనా కట్టెదుట నిలిచేది కరుణాంతరంగుడే కదా...

"కొదదీర మరి నందగోపునకు యశోదకు
ఇదివో తా బిడ్డడాయె నీ కృష్ణుడు"

దేవకీవసుదేవుల సుతుడైనప్పటికి చిన్ని కృష్ణుని చిలిపి అల్లరులు చూసి తరించే అపురూపభాగ్యం యశోదానందులకే స్వంతం.

అందెలు గజ్జెలు మ్రోయగ
చిందులు ద్రొక్కుచును వేడ్క చెలువారంగా
నందుని సతి యా గోపిక
ముందర నాడుదువు మిగుల మురియుచు కృష్ణా !

"..రామా నిను రారా అని పిలువ దశరథుడు తపమేమి చేసెనో" అంటూ ఆశ్చర్యపోయాడు - 95కోట్ల రామనామం చేసి తరించిన త్యాగబ్రహ్మ.

ఆ గొల్లపడుచు తల్లియై కన్నయ్యను లాలించింది..పాలిచ్చింది..చిన్ని కృష్ణుని అల్లరికి విసిగి మందలించబోయి అంతలో అక్కున జేర్చుకునేది...ఒకసారి పట్టబోయింది. పట్టి కట్టబోయింది..పరుగులెత్తించేడు పరంధాముడు..అలసిన అమ్మను చూసి జాలిపడ్డాడు. దొరికి పోయాడు.

లక్ష్మీదేవి కౌగిటలో చిక్కనివాడు, సనకాది యోగుల మనసులకు అందనివాడు , వేదమంత్రాలతో పొందలేనివాడు... "జననీ బంధంబున గట్టువడియెఁ...".
చిన్ని పిల్లడై యశోదమ్మకు దొరికిపోయాడు..దామోదరుడు

అల్ల జగన్నాథుకు వ్రే
పల్లియ క్రీడార్థమయ్యె పరమాత్మునకున్
గొల్లసతి యా యశోదయు
తల్లియునై చన్నుగుడిపె దనరగ కృష్ణా !

బృందావనంలో గోపబాలురతో మేతకు దూడలను తోలుకువెళ్తాడు అది స్వామి దినచర్య. అలా ఆడుతూ పాడుతూ వారితో వెళ్తున్నా జగద్రక్షకుడైన స్వామికి జతగాళ్ళ ఆకలి దప్పులు తెలియవా? ...సమయంకనిపెట్టి.... ఒక అనువైన స్థలం చూసి "...రండో బాలకులార ! చల్దిగుడువన్ రమ్యస్థలం బిక్కడ..." అంటూ తనవార్ని పిలచాడు. ...చుట్టూ సావాసగాళ్ళు కూర్చున్నారు ..ఆ మధ్య తాను ....నడుముకు గట్టిగా వస్త్రం..పట్టుదట్టి... దాంట్లో వేణువు .. చంకలో పశువులనదలించడానికి ఉపయోగించే కొమ్ముబూర, ఛర్నాకోలా .చేత చల్దిముద్ద. మీగడా పెరుగు కలిపింది. బుల్లి కన్నయ్య బుజ్జి చేతుల చిన్ని వ్రేళ్ళ నడుమ నోరూరించే ఊరుగాయ. అది నంజబెట్టి జతగాళ్ళకు చల్దులు పంచుతున్నాడు......యాగ భోక్త . బాలకృష్ణుడై సంగటిగాళ్ళతో చల్ది ముద్దలు తింటూ ఉంటే దేవతలు ముక్కుమీద వ్రేళ్ళేసుకున్నారట.. మాగాయి పెరుగు మీగడలతో మన తెలుగు రుచి ఎలా తెలిసిందో ఆ మాధవయ్యకు..అంత దగ్గరివాడు ఆ సర్వాంతర్యామి అందరికీ...
...
నల్లనివాఁడు పద్మనయనంబుల వాఁడు కృపారసంబు పైఁ
జల్లెడువాఁడు మౌళి పరిసర్పిత ఫించమువాఁడు నవ్వురా
జిల్లెడు మోమువాఁడు....

చేతిలో మురళి ఏ అమృతధారలలో మునిగి వచ్చిందో ..ఆ మధుర
స్వర ధ్వనులు లోకాన్నే బృందావనం చేస్తున్నాయి...ఆ మురళిగానం
లోకాన్ని పరవశింప జేస్తోంది.
మధురమైన తన అధరాన్ని సోకిన ఆ మురళిలోకి ప్రాణశక్తినూదుతున్నాడు విశ్వనిర్వాహకుడు .. జీవులు చైతన్య వంతులవుతున్నారు ఆ వంశీ నాదానికి... ప్రకృతి పల్లవిస్తోంది. జగత్తు పరవశిస్తోంది.

అగణిత వైభవ ! కేశవ !
నగధర! వనమాలి ! యాదినారాయణ ! యో
భగవంతుడ శ్రీమంతుడ !
జగదీశ్వర ! శరణు శరణు శరణము కృష్ణా !
----------

||||స్మార్త మాధ్వ కృష్ణాష్టమి 21-08-2011|||||||
|||||||||||||||శ్రీ కృష్ణ జన్మాష్టమి శుభాకాంక్షలు||||||||||||

జంధ్యాల పాపయ్య శాస్త్రి గారికి నూరు పుట్టిన రోజుల వేడుక

2011-08-05T20:47:00.006+05:30

జంధ్యాల పాపయ్య శాస్త్రిగారి శతజయంతి ఉత్సవాలని తలచుకోగానే
నా డైరీలో భద్రపరచుకున్న పద్యాలు కొన్ని పలకరించాయి.
మనస్సును పలకరించే తియ్యటి పద్యాలు ... చదివినప్పుడల్లా
ఏదో తీయటి అనుభూతి...

ఆయువు గల్గు నాల్గు గడియల్ కని పెంచిన తీవతల్లి జా
తీయత దిద్ది తీర్తుము - తదీయ కరమ్ములలోన స్వేచ్చమై
నూయల లూగుచున్ మురియుచుందుము - ఆయువు దీరినంతనే
హాయిగ కన్ను మూసెదము - ఆయమ చల్లని కాలి వ్రేళ్ళపై.

సృష్టంతా నిండియున్న ఆ పరమాత్మను నిత్యము తమ సుగంధ భరిత
కుసుమాలతో నిస్వార్థంగా అలంకరించి సేవించే తీవతల్లికి
తన బిడ్డల వేరుచేస్తే మనసు బావురుమంటుంది ... అదే పుష్ప విలాపమైంది,

శివధనుస్సు తీసాడు సాకేతరాముడు.. పైకెత్తాడు.. నారి తగిలించబోయాడు.
ఆ ముక్కంటి విల్లు రెండు ముక్కలైంది...ఆ దృశ్యం మనకనుల ముందర

"ఫెళ్ళుమనె విల్లు - గంటలు "ఘల్లు"మనె - "గు
భిల్లు"మనె గుండె నృపులకు - "ఝల్లు" మనియె
జానకీదేహ - మొక నిమేషమ్మునందె
నయము జయమును భయము విస్మయమ్ము గదర... ....(ధనుర్భంగము)

పద్మనయనమ్ముల వాని తలచుకుని రక్తనయనమ్ములవానిని
చూస్తే యమబాధ ఇంకెక్కడ??....

నల్లనివాడు రక్తనయనమ్ములవాడు - భయంకర స్వరూ
పోల్లసనమ్మువాడు - గదనూని మహామహిషమ్ముపై ప్రవ
ర్తిల్లెడి వాడు - నా ప్రణయదేవుని జీవధనమ్ము తెచ్చె - నో
భిల్లపురంధ్రులారా! కనిపింపడుగా ? దయచేసి చెప్పరే!... .... ...(సతీ సావిత్రి)

ఇక గౌతమబుద్ధుడు మహాభినిష్క్రమణ చెప్పేతీరు ఎంత హృద్యం ..

కాంతిలో నుండి కటికి చీకటులలోన
కలసిపోవుచున్నాడు కరుణమూర్తి
కటికి చీకట్లులోనుండి కాంతులలోన
పతిత పావనుడై బయల్పడగనేమొ....(ఉదయశ్రీ)

"ఉదయశ్రీలో..పారవశ్యం అనే ఖండికలో నచ్చిందని నోట్ చేసుకున్న
విధమిది...
రాధ కృష్ణుని కోసం ఎదురుచూస్తున్నది...
"..సరస శారద చంద్రికాస్థగిత రజిత
యమునా తరంగ నౌకావిహారము"
చేద్దామన్నాడుట ఆ కృష్ణుడు. కాని చెప్పిన
సమయానికి రాలేదు ఆ పెద్దమనిషి...
ఈలోగా ..
"చిచ్చు వలె చందురుడు పైకి వచ్చినాడు
పెచ్చరిలినాడు గాడుపు పిల్లవాడు
రాడు మోహన మురళీస్వరాలవాడు
తప్పకేతెంతునని మాట తప్పినాడు."
సరే! వచ్చాడండీ...
"అల్లనల్లన పుడమిపైనడుగులిడుచు
వెనుకగా వచ్చి తన ముద్దువ్రేళ్లతోడ
గట్టిగా మూసె నామె వాల్గన్నుదోయి"
"తరుణి తన్మృదులాంగుళుల్ తడివిచూచి
"కృష్ణుడో ,,కృష్ణుడో" యంచు కేకవేసె"...

రాధకు కోపంవచ్చింది..కినుక వహించింది.
"ఎంత తడవయ్యె నే వచ్చి - ఎంతనుండి వేచి యుంటిని"
కలికి - పేరలుకకు -
"రాధికా మానస విహార రాజహంస
మందహాసమ్ము కెమ్మోవి చింద పలికె"
ఏమని ?
"ఆలసించుట కాగ్రహమందితేని
వెలది ! విరిదండ సంకెలలు వేయరాదా?
ముగుద! పూబంతితో నన్ను మోదరాదా?
కలికి ! మొలనూలుతో నన్ను కట్టరాదొ?"

ఎంత కఠిన శిక్షలు కోరుకున్నాడో పాపం ఆ 'అమాయకుడు.'
ఆ అల్లరివాని అమాయకత్వపు నటన చూచి:-

"రాధికా క్రోధ మధురాధరమ్మొకింత
నవ్వెనో లేదో ! పకపక నవ్వె ప్రకృతి
నవ్వుకున్నది బృందావనమ్ము! యమున
నవ్వుకున్నది. చంద్రుడు నవ్వినాడు-
విరుగబడి తమపొట్టలు విచ్చిపోవ
నవ్వినవి రాధ తలలోని పువ్వులెల్ల!!!"

సరే - రాధ
"పారవశ్యమ్మున మునిగి వ్రాలె మాధవు స్నేహార్ద్ర వక్షమందు.."
అన్నారు జంధ్యాల..అని..
"రాధపై ప్రేమ అధికమో మాధవునకు
మాధవునిపైన రాధ ప్రేమయె ఘనమ్మొ"
ఈ రహస్యము నెఱుగలేరెవరుకూడ...
ప్రణయమయ నిత్యనూత్న దంపతులువారు."
అని ముక్తాయిస్తారు పాపయ్య శాస్త్రిగారు..

జంధ్యాల వారి దివ్య స్మృతికి నివాళి.....

నే పుత్తిన లోజు లేపే...

2011-08-01T14:36:00.011+05:30

నన్ను చూడగానే మా "బుజ్జి బ్లాగు" తప్పటడుగులతో పరిగెత్తుకు వచ్చింది.

"ఏంతమ్మా కన్నా..ఏంకావాలమ్మా?" అని ముద్దుచేసా..

"నే పుత్తిన్ లోజు చెయ్యవా ?" అని గారాలు పోయింది... "

అప్పుడే నీ పుట్టిన రోజు వచ్చేసిందా అని ఆశ్చర్యపోతూ..ఏం చెయ్యాలమ్మా?" ముద్దుగా అడిగా..

"పండగ చెయ్..అందర్నీ పిలు,,కేకు కొయ్,,స్వీట్ పెట్టు..హాట్ పెట్టు..."

పెద్ద ప్రోగ్రామే చెప్పింది బుజ్జి బ్లాగు. "ఎందుకమ్మా అంత హడావుడి...నువ్వేం చేసావని..నీకెవ్వరు తెలుసని?" నాకేదో బెరుకు.

"అదేంటోయ్..నేనూ అందరిలాగే పుత్తాను కదా..క్రితం సంవత్సరం ఆగస్ట్ రెండు నుంచి నేనందర్నీ చూస్తున్నా కూడా.." చిన్న వయస్సు ఉత్సాహం మరి..

"నిజమే అనుకో.." "మరి మా బ్లాగుంటలు, బ్లాగుమ్మలు అందరూ చేసుకుంటున్నారుగా...మరి నే చేసుకోకూడదా.." బుజ్జి బ్లాగు రీజనింగ్ అది.

"అవుననుకో..వాళ్ళందరూ..ఎన్నో మంచి మంచి విషయాలు చెప్పారు. ఎంతో మంది ఆనందించారు కూడానూ.." అని నసిగా.

"నేనూ చెప్పాగా...నవ్వులు చెప్పా, వేదాంతం చెప్పా, మీ నాన్నగారి గురించి చెప్పా కార్తీక భోజనాలు చేసా, కంప్యూటర్ కా షా టా లు వివరించా.. సంసారాల్లో సరిగమలు పాడా మరేమో" చాలా పకడ్బందిగా మాట్టాడుతోంది.

"చాల్లే..చాలు చాలు. చాలానే చెప్పావు ఒప్పుకుంటా.."

"చిన్న చితకా స్కిట్స్ ప్రదర్శించా...ఇవన్నీ ఒకరా ఇద్దరా 3442 మంది చూసారు తెలుసా.." సాక్ష్యాలతో ఆర్గూ చేస్తోంది.

"అదేం పెద్ద గిన్నీస్ రికార్డా ఏమిటి.."

"ఎందుక్కాదు...feedjit..చూడు అంతర్జాతీయంగా ఎంతమంది చూస్తున్నారో తెలుస్తుంది...అన్ని దేశాలవాళ్ళూ చూస్తున్నారు ఏంటనుకున్నావో"

"చూడరంటంలేదు.. "ఆగాగు...నేను నచ్చానని ఎప్పటికప్పుడు మెచ్చుకుంటూ ఎన్నో వ్యాఖ్యలు వున్నాయి తెలుసా.."

"దాందేముంది.. వాళ్ళు వ్రాసిన బ్లాగు(లు)---మనం బాగుంది(న్నాయి) అంటామో లేదో అని..."

"తప్పుడు కూతలు కుయ్యకు...న్యూ జెర్సీ నుంచి, దుబాయ్ నుంచి, జర్మనీ నుంచి 'కేక', 'కేక' అన్నవారున్నారు...వాళ్ళకే బ్లాగులు లేవు కదా.."

"కరెక్టే ! కాని నువ్వు చూపే వాటిలో మాంచి రుచి ఉండాలి..అందరికీ నచ్చాలి..గొప్పగా ఉందనాలి..అలా వుందా అని.."నసిగా

"అమాయకుడా..నే వనభోజనాలు చేసి పెడ్తే చాలా బాగున్నాయ్ అని 32 మంది కామెంటారు..తెలుసా ఇంకా చెప్పాలంటే చాలా విషయాలకి చాలా సార్లు మెయిల్స్ వచ్చాయ్ కూడాను...ఏంటనుకొన్నావో?" ధీమాతో అంది.

"సరేలే నీమాట నేను కాదనలేను. మన ఓపిక మేరకు మనం చేద్దాం సరేనా?.....ఎవరెవర్ని పిలుద్దాము చెప్పు..ఎలా సెలబ్రేట్ చేద్దాం?"

"ఎవర్నంటే....ముందు సురేఖని పిలుద్దాం."

"ఆవిడెవరు.."

"కృతఘ్నుడా...బ్లాగు ఐడియా ఇచ్చిందావిడే కదా..సారీ ఆయనేకదా? మన యమ్.వి.అప్పారావుగారు."

"నిజమే.రోజూ బ్లాగు బ్లాగు అంటూ ఏదేదో చెప్తూ ఉండేవారు..అది విని విని నేను బ్లాగులకి డిసైడయిపోయాను నిజమే. ఆయనకి కృతఙ్ఞతలు చెప్పాలి.. నెక్స్ట్ ఎవరు చెప్పు."

"బ్లాగురువు...జ్యోతి గారు ఆవిడ్ని పిలవ్వా?"

"అమ్మో ఆవిడ్ని తప్పకుండా రమ్మనాలి..బ్లాగు పాఠాలు చెప్పడమే కాదు..ఎన్నో కష్ట సమయాల్లో ఆదుకున్నారు." గురుభక్తి చూపా..

"ఓ సారి నే తప్పిపోతే ఆవిడ ద్వారానే మళ్ళీ దొరికానన్నావు..మరచిపోయావా?" బుజ్జి ఙ్ఞాపకశక్తికి జోహార్లు. "అలా ఎలా మరిచిపోతాను..ప్రకటన కూడా ఇచ్చాను.."

"వనభోజనాలు, మేగజైన్ కాన్సెప్ట్..ఆవిడ మస్తిష్క జనితాలే కదా?"

"..ఇంకా చాలా ఉన్నాయి..ఆవిడని తప్పక గౌరవిద్దాం. బులుసువారిని కూడా పిలుద్దాము. మనమంటే పాపం చాలా ఇదిగా ఉంటారు" అన్నా

"మిస్సన్న గారిని కూడా ఆహ్వానించు..ఏదైనా పద్యం వ్రాసినా వ్రాయొచ్చు."అంది బుజ్జి బ్లాగు..

"లండన్ నుంచి శివకుమార్, దుబాయ్ సుభద్ర గారు ఇలా చాలామంది ఉన్నారు....నేనందరినీ పిలుస్తాను.."

"ముఖం పుస్తకంలో కూడా చాలామంది స్నేహితులున్నారు కదా వాళ్ళనికూడా పిలు." లిష్టు కూడా పెద్దదే...పిలుస్తాను. అందర్నీ పిలుస్తాను ...కాని ఓ కండిషన్" బుజ్జి బ్లాగుకి కొంచెం సుద్దులు చెప్దామనిపించింది.

"కండిషనా..అదేమిటీ?"

"ఏం లేదు..ఇక ముందు ముందు మంచి మంచి రచనలతో అందర్నీ అలరించాలి. ఇంకా ఎక్కువమంది నిన్ను సెహభాష్ అనాలి..అప్పుడు నాకు చాలా గర్వంగా ఉంటుంది....ఓ కే నా? అప్పుడే నెక్స్ట్ పుట్టినరోజు చేసేది..ఇష్టమేనా" అడిగా బుజ్జి బ్లాగుని..

"వెఱ్ఱివాడా..బ్లాగుని మాత్రమే నేను...నువ్వు ఆక్కడ పెట్టిందే ఇక్కడ నీకు దక్కుడు. ఈ బ్లాగు బ్లాగోగులుకి కర్తవి నీవే! కర్మా క్రియా కూడా నీవే.....నేను సాక్షిని మాత్రమే........"
గ్లీతోపదేశం చేసి బుడి బుడి నడకలతో దర్జాగా హాస్యవల్లరికి చుట్టుకుంది బుజ్జి బ్లాగు...

"ఏడాదిలో ఈ వల్లరి ఎంత ఎదిగిపోయింది.." అయోమయంగా అటే చూస్తూ వేలు క్రింద ముక్కేసుకున్నాను.

(షరా:::తాపేశ్వరం మడత కాజాలు, కజ్జికాయలు, పిండి పులిహోర ...భోంచేసి వెళ్ళండి)