ON THE HAPPY OCCASION OF HASAM CLUB ANNIVERSARY 2004-13

                                                 హాసం క్లబ్బుకో స్కిట్టు
                                                            స్కిట్ రచన: డి.వి.హనుమంతరావు.
              
                                          (పాత్ర ధారులు: భార్య, భర్త, బాస్)

భార్య:     (పాటతో ప్రవేశం)
        మేలుకోవయ్య కావేటి రంగా
        శ్రీ రంగా మేలుకోవయ్యా...
భర్త:         (పేపరు చదువుతూ ఉంటాడు)
భార్య:    మొదలెట్టారా పొద్దున్నే పేపరు
భర్త:    (    ఒక సారి చూసి మళ్ళీ పేపరు)
భార్య:    పొయ్యిమీద కుక్కర్ పెట్టాను.. నేను పువ్వులు తేవడానికి క్రిందకెళ్తున్నాను, మూడు కూతలొచ్చాక స్టౌ కట్టేయండి.        (పాట కంటిన్యూ చేస్తూ నిష్క్రమణ)
భర్త:        అ లా  గే.....( పేపర్ చదువుతూ ఉంటాడు)
భార్య      (వస్తూ) అయ్యో..కుక్కర్ కూతొస్తోంది.. ఎన్నోదిది... లెక్క పెట్టారా ?
భర్త:        ఆఁ... కూతా.. ఏం కూతా... (పేపరులోంచే)
భార్య:     మీకు చెప్పడం నాదీ బుద్ధి తక్కువ.. మళ్ళీ అన్నం మెత్తబడిందంటే నన్ను చంపుతారు...
భర్త:        చంపుతారా ? ఎవరు.. ఎవర్ని ..?
భార్య:     నా బొంద
భర్త:        బొందా.. ఎవరిది..
భార్య:    నా ఖర్మ...
భర్త:        (పేపరు చదవడం పూర్తిచేసి) .. ఏవోయి భార్యామణీ.. ఏమైనా పని చేసి పెట్టనా.. కూరలు తరగనా... చెప్పు చెప్పు         క్షణంలో చేసి అవతల పారేస్తాను.
భార్య:     సర్లెండి .. సంబరం .. ఏమీ అక్కరలేదు కాని.. వచ్చే ఆదివారానికి, హాసం క్లబ్ కు ఓ స్కిట్ వ్రాయొచ్చుకదా... మనమే         చేయొచ్చు కూడాను.
భర్త:        ...యొచ్చు.. యొచ్చు.. సరే చూద్దాం.. రాద్దాం.. చేద్దాం..
భార్య:    వంటైంది.. వడ్డించేస్తాను వెళ్ళి స్నానం చేసిరండి.  ఆఫీసు టైమ్ అవుతోంది...
*** *****              ******                             *******                              ********
భార్య:     ఏమండోయ్.. ఇవాళ మర్చిపోకుండా స్కిట్ రెడీ చేయండి. టైము దగ్గర పడుతోంది.
భర్త:        అలాగే.. నేను ఆఫీసుకి వెళ్తున్నాను.. అన్నట్టు.. నా సెల్ ఫోన్ ఇలా ఇయ్యి.. ( సెల్ ఇస్తుంది.. అతను నిష్క్రమణ)
భార్య:    (పాట హమ్మింగ్)

                           **************                                    **************
       
        (భర్త దారిలో ఉంటాడు.. జేబులో ఫోన్ మ్రోగుతుంది.)
భార్య:    (ఫోన్ రింగ్) .. నన్నువదలి నీవు పోలేవులే.. అదీ నిజములే
        ఏమండీ.. ఈ పాట రింగ్ టోన్ వచ్చిందా ?
భర్త:        (ఇబ్బందిగా స్కూటర్ మీద కూర్చుని.. ఓ చెవిలో ఫోన్) వచ్చింది తల్లీ, మళ్లీ నువ్వు పాడడమెందుకు ?
భార్య:    లైవ్ షో అండీ, లైవ్లీగా ఉంటుందని. ఇంతకీ స్కిట్ వ్రాసారా ?   
భర్త::        అబ్బా.. ఇంకా ఆఫీసుకి చేరలేదమ్మా .. దారిలో ఉన్నాను.. ఇక్కడ విపరీతంగా ఉంది ట్రాఫిక్.. ఫోన్ పెట్టేయ్ తల్లీ...

                **************                                    **************
   
                (ఆఫీసు సీను.. భర్త ఆఫీసుకి చేరాడు)
భర్త::        గుడ్ మార్నింగ్ సర్ !
బాస్:        గుడ్ మార్నింగ్ Mr.రావ్ !
భార్య:     (ఫోన్ రింగ్) హలో.. నీవేనా నను తలచినదీ.. నీవేనా నను పిలచినదీ...
భర్త:        అబ్బా ఏమిటే నీ గోల.. మా బాస్ దగ్గరున్నాను ..
భార్య:    స్కిట్ వ్రాసారేమో అడుగుదామని...
భర్త:        ఇంకా సీటుకి కూడా వెళ్లలేదు.. ఫోన్ పెట్టేయవే బాబూ...
బాస్:        ఎవరయ్యా ఫోన్..
భర్త:        అబ్బెబ్బే.. ఏమీ లేదండి.. (సీటుకి వెళ్తాడు)
           
            **************                                    **************
   
        (మళ్ళీ ఫోను)
భార్య::     ఎలా తెలుపనూ.. మీకెలా తెలుపనూ...
భర్త:        అబ్బబ్బా.. చంపేస్తున్నావోయ్
భార్య:    స్కిట్ వ్రాసారా ? టైము దగ్గరకొచ్చేస్తోంది...
భర్త:        ఇప్పుడేకదా ఆఫీసుకొచ్చాను. కొంచెమైన పని చెయ్యాలి కదా.. అయ్యాక లంచ్ టైములో వ్రాస్తాను.. అయినా ఇది         ఆఫీసువాళ్లిచ్చిన ఫోన్ ..అలా     అస్తమానం చెయ్యకూడదు. బాస్ కు తెలిస్తే చంపేస్తాడు.. ఇంక సోది కొట్టకు ఫోన్         పెట్టేస్తున్నాను ( ఫోన్ పెట్టేస్తాడు).
బాస్:        Mr.రావ్.. మీరోసారి ఇలా రండి.. ఆ గుప్తా బ్రదర్స్ ఫైలు పట్రండి..
భార్య:    (మళ్ళీ ఫోన్)...
బాస్:        ఎవరోయ్ అస్తమానూ ఫోన్..ఇలా నాకియ్యి...(తీసుకుంటాడు)
భార్య:    (ఫోనులో) ఎప్పుడూ బాస్ ... బాస్ అంటారేమిటి. ఆయనకేం పనిలేదా ? చీటికీ మాటికీ మిమ్మల్ని పిలవడమేనా.. మీ         ఆఫీసులో ఇంకెవ్వరూ     ఉద్యోగాలు చెయ్యటంలేదా... అసలు ఆ బాసు గాడికి మొహాన నవ్వూ తుళ్ళూ ఏమైనా         ఉంటాయా... లేపోతే మన హాసం క్లబ్ కు తీసుకురండి..     నవ్వడం అంటే ఏమిటో తెలుస్తుంది. అయినా నా సంగతి         తెలియదేమో గురుడికి....
        " అంబనహో..శక్తి నహో..... అంకాళ దేవతనహో
        మన  ఊర వెలసిన జడల మారెమ్మనహో "
బాస్::        ఓర్నాయనోయ్.. ఎవత్తయ్యా ఈవిడా.. ఇలా వాయించేస్తోంది.. నీకు తెలుసా ?
భర్త::        నా భార్య సార్
బాస్:        నీ భార్యా ?  ఓహ్.. సారీ... సారీ ఆఫీస్ ఫోనులు ఇలా సొంతానికి ఇలా... ఇలా..  టూ మచ్... థ్రీ మచ్.. గట్టిగా             మాట్లాడితే బోల్డు మచ్...నో ఐ కాంట్ టాలరేట్ ఆల్ దిస్.. నీకో ఇంక్రిమెంట్ కట్..నీ సెల్ ఫోన్ కట్.. నీ ఇంటి ఫోను         కూడా కట్..
భర్త:        సా....ర్...
బాస్:        నో మోర్ ఆర్గ్యుమెంట్... గో....( జుత్తు పీక్కుంటూ కుర్చీలో కూలబడ్తాడు....)

                    **************                                    **************
   

బోస్టన్ లో ఉన్న శ్రీ తాడిమర్రి శ్రీనివాస రెడ్డి గారు అంతర్జాలము ద్వారా పరిచయమై ఆత్మీయత, అభిమానము పంచారు. వారి తొలికావ్యము అనదగ్గ రచన తొలిపూజ.. ఈ రచన వారి మూడుసంవత్సరాల అంతర్మథనము తర్వాత వచ్చిన  భక్తి భావస్వప్నం.. అందమైన భక్తి భావాలతో మనస్సు లోతులు తాకుతోంది ఈ రచన. ఈ పుస్తకము జ్ఞానపీఠ్ అవార్డ్ గ్రహీత 
శ్రీ సి.నారాయణరెడ్డిగారి చేతుల మీదుగా రవీంద్రభారతి మినీ ఆడిటోరియమ్ హాలులో 16-2-2013 న ఆవిష్కరించబడింది.  నన్ను ఈ కార్యక్రమమునకు తప్పక రావలసినదిగా ప్రేమతో ఆహ్వానించారు.. శ్రీనివాసరెడ్డిగారిని మొదటిసారి ఆరోజే చూసాను. సినారె గారి చేతులమీదుగా పుస్తక ఆవిష్కరించబడింది. ఆ కార్యక్రమము నిర్వహించే అదృష్టము నాకు ఇచ్చారు శ్రీ రెడ్డిగారు.  వారి అభిమానమునకు వెల కట్టలేను.. మంచి రచన. సాధకులకు, సామాన్యులకు కూడా ఆనందాన్ని కలుగజేస్తున్నది రచన. మీకు కావాలంటే ఉచితముగా డౌన్ లోడ్ చేసుకునే సదుపాయము ఉంది. మీరూ చదవండి.. నచ్చిన విషయము రచయితకు మెయిల్ ద్వారా తెలియజేయండి..ఆ సందర్భములోనిదీ ఫోటో. tolipooja.blogspot.com ద్వారా మీరూ వివరాలు తెలుసుకోవచ్చు.. ఒక్కసారి చూడండి

రాజమహేంద్ర వాసులకు... రాజమహేంద్రవర నగరానికి చుట్టుప్రక్కలున్నవారికి ... అంతేకాకుండా ఆఅధ్యాత్మిక విషయాల పట్ల అభిమానమున్నవారందరికీ.. విజ్ఞప్తి. రేపటినుండి అంటే ఫిబ్రవరి ఒకటో తేదీ నుండి తొమ్మిది రోజులపాటు .. ప్రవచన విరించి, వాగ్దేవీ వరపుత్ర, సమన్వయ సరస్వతి ... బ్రహ్మశ్రీ సామవేదం షణ్ముఖశర్మ గారిచే అద్భుతమైన ప్రవచనములు జరుగనున్నాయి. "ఆదిత్య హృదయము - సూర్యారాధన" అన్నది విషయము.

శ్రీ షణ్ముఖ శర్మగారు లబ్ధ ప్రతిష్టులు. వారిగురించి ప్రత్యేకమైన పరిచయము అక్కరలేదు.  ఆహ్వానము జతపరుస్తున్నాను .. ఆసక్తి పరులు విచ్చేయవలసినదిగా మనవి.. మీకు పరిచయస్తులకు కూడా తెలియ పరచండి.

దీపాల పండుగ .... దీపావళి

 







 దీపం జ్యోతిః పరంబ్రహ్మా దీపం సర్వ తమోపహరమ్
దీపేన సాధ్యతే సర్వం దీపలక్ష్మీ నమోస్తుతే


దీపదర్శనము సర్వపాపాలను నశింపజేస్తుంది. మన హృదయమే ప్రమిదగా, భక్తి చమురుగా, ప్రేమ అనే అగ్నితో వెలిగించేదే దీపం. దీప ప్రాధాన్యాన్ని ఋగ్వేదం చెప్తుంది... సృష్టి, స్థితి, లయ మూడింటికి దీపంతో సంబంధం ఉంది. దీపకాంతిలో అంతర్లీనంగా కనిపించే నీల కాంతి... స్థితి కర్త విష్ణుమూర్తికి, తెల్లని కాంతి.... లయకర్త శివునికీ, ఎరుపుకాంతి... సృష్టికర్త బ్రహ్మదేవునకు అర్థంగా చెప్తారు.

మన సంస్కృతిలో పర్వదినాలుకాని, దేవతా మూర్తులు కాని, వారి ఆయుధాలు కాని అన్నీశాస్త్రసమ్మతమైన  సంకేతములతో కూడినవే కాని కాకతాళీయంకాదన్నవిషయం స్పష్టం.. నరకచతుర్థి.. నరకాసుర సంహారానికి జ్యోతిష్యపరంగా విశేష అర్థం చెప్తారు.. నరకుడు భూదేవి కుమారుడు. అతడు మేషరాశికి సంకేతం. నరకుని పాలన అంధకార బంధురం.. దీనికి సంకేతమే మేషరాశి తూర్పుదిక్కుగా సూర్యాస్తమయ సమయాన ఉదయించి (తెల్లారేసరికి) అస్తమిస్తుంది. ఆ సమయానికి తులారాశి తూర్పున కనబడుతుంది. స్వాతి నక్షత్రాధిదేవత వాయువును అధిష్టించి నరకుని మీదకు బయలుదేరిన శ్రీకృష్ణుడు సూర్యునికి ప్రతీక. సత్యభామ చంద్రుడు. నరకుడు అస్తమించగానే అంచులమీద దీప ఛాయలతో ఉన్న కన్యారాశి (కొన్నినక్షత్రాల సమూహం) తమకి విముక్తిని కలిగించిన సూర్యుని చుట్టూ చేరతాయి... అది చెప్పడమే కృష్ణుని వరించడం....
నరకుడన్న ఉపగ్రహం భూమిచుట్టూ తిరుగుతూ, భూ కక్ష్యలోనికి వచ్చి, భూమిని ఢీకొనే ప్రమాదం ఏర్పడగా శ్రీ కృష్ణుడు తన ప్రజ్ఞతో దానిని ఆకాశంలో ప్రేల్చగా ఆ ముక్కలు వాతావరణం రాపిడికి అంటుకుని ఆకాశంలో వెలుగులు విరజిమ్మాయని, ఆ వెలుగుల జిలుగులే ఈనాటి దీపావళి కాంతులు అని ఒక భావన.

కాలక్రమంలో మన సంస్కృతితో పాటు దీపావళి ఉత్సవం కూడా దేశ దేశాలకూ విస్తరించింది.  పై ఆచారాలు కొన్నిటితో ఒక్కొక్క దేశంలో దీపావళి పండుగ ఒక్కో విధంగా జరుపుకోవడం కనిపిస్తుంది.
సయామ్ (ఇండోచైనా)లో ఈ ఉత్సవం రాజకీయ మహోత్సవంగా జరుపుతారు.
చైనా ప్రజలు క్వాన్(అర్థనారీశ్వరుడు) అనే పేరుతో దేవపూజ చేస్తారు. చైనా తత్త్వవేత్త కన్ ఫ్యూషియన్ దేవీపూజా విధానాన్ని తన మతగ్రంథంలో వివరించాడు. చైనా ప్రజలు తమ గుమ్మాల వద్ద ఎర్ర కాగితాలతో జయవిజయులను తయారుచేసి నిలబెడతారు. తమభాషలో మైక్ శైన్ అని పిలవబడే ఈ ద్వారపాలకులను ఉంచడంవలన ఏడాది పొడుగునా భూత ప్రేత పిశాచముల పీడ ఉండదని వీరివిశ్వాసం.
జపాన్ లో దీపావళి మూడురోజులపాటు సామూహిక ఉత్సవంగా జరుగుతుంది. మొదటిరోజు ఊరిబయట దీపాలతో అలంకరించిన తోటలోకి,  దీపాలతో అలంకరించిన బళ్లపై జట్లు జట్లుగా వెళ్తారు... రెండవరోజు నూతన వస్త్ర ధారణ, విందుభోజనాలు. పెద్దలున్న తావుకు వెళ్లి వారి దీవెనలు పొందుతారు. మూడవరోజు పడవలపై జలవిహారం.. పడవలపైన సామూహిక భోజనాలు.నృత్యగీత వినోదాలు.. ఆ రోజు ఏ తలుపులూ మూయరట. మూడురోజులూ ఇంట్లో చీపురు వేయరు... గుడ్డతో తుడుస్తారు, నీళ్లతో కడుగుతారు కాని చీపురు వేయరు.
జావాలో, సుమాత్రాలలోనూ... భారత దేశంలో లాగుననే రామలీల, దుర్గాపూజ, దీపోత్సవం జరుగుతాయి

ఇక దీపావళి నాడు విధిగా చేయవలసినవి..
ప్రాతఃకాలంలో అభ్యంగ స్నానం.  ప్రదోషంలో దీపదానం, లక్ష్మీ పూజలను నిర్దేశించారు. ఒంటికి తైలం రాసి, నలుగుపెట్టి. (కుంకుడుకాయకాని, షీకాయకాని రసముతో)తలంటు స్నానం చేయడాన్ని "అభ్యంగం" అంటారు. తైలంలో లక్ష్మి, జలంలో గంగ, ఈ దినాన సన్నిహితులై ఉంటారని శాస్త్రోక్తి. అందుకే అభ్యంగ స్నానం ఐశ్వర్యప్రదం, పవిత్రకరం.
ప్రదోషసమయంలో (సాయంకాలం) ఇళ్లూ, వాకిళ్లూ శుభ్రం చేసి లక్ష్మీ పూజని ఆచరించాలి. అటుపై లక్ష్మీ స్వరూపంగా దీపాలను వెలిగించాలి. దీపమాలికలతో  గృహప్రాంగణాలు, దేవాలయాలు, తులసికోటలు, తోటలు మొదలైనవి అలంకరించాలి.
రాత్రి ప్రారంభంలో లక్ష్మీ పూజ, దీప ప్రకాశనం చేసినతరువాత ..విందు భోజనాల ఆరగింపు, వేడుకల తరవాత,
అర్థరాత్రి దాటాక ఇళ్లూ, వాకిళ్లూ తుడిపించాలని ధర్మశాస్త్రం చెబుతుంది.
దీన్ని " అలక్ష్మీ నిస్సరణం " అంటారు.. అంటే దరిద్రాలను తొలగించడం.

దీపావళి మరునాటినుంచి ప్రారంభమయ్యే కార్తీక మాసం సర్వదేవతలకూ ప్రీతి కరమైనది . శివారాధనకు, విష్ణ్వారాధనకు, శక్త్యారాధనకు ఇది ప్రసిద్ధి. ప్రయాసలతో, కఠోర నియమాలతో కూడిన యజ్ఞయాగాదుల అవసరం లేకుండానే, ఈ మాసంలో చేసే దీపారాథనలు, అనుష్టానాలు వివిధ యజ్ఞాల ఫలాలను ప్రసాదిస్తాయి. యజ్ఞాగ్నికి సంకేతంగా రుద్రభగవానుని ఆరాధించడం సంప్రదాయం. శివారాధన సర్వదేవతా పూజాఫలన్నిస్తుందని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. అగ్నికీ, యజ్ఞానికి సంబంధించిన ఈ మాసం ఆగ్నేయుడైన సుబ్రహ్మణ్యునికి ప్రీతి పాత్రమైనది. ఈ పూర్ణిమకు కుమార దర్శనం అని పేరు ఉంది. ఆ రోజున దేవతలందరూ సుబ్రహ్మణ్యుని ఆరాధిస్తారని పురాణవచనం. విష్ణుపరంగా .. కార్తీకం చాలా ప్రసిద్ధి. ఈ మాసంలో వచ్చే క్షీరాబ్ధిద్వాదశి తులసీ వనంలో స్వామిని అర్చించే పర్వం. ఈ మాసానికంతటికీ విష్ణువు దామోదర నామంతో అధిపతిగా ఉన్నాడు. సర్వలోకాలను తనలో దాచుకున్న పరతత్త్వమే దామోదరుడు. అందుకే ఈ మాసంలో ఏ పుణ్యకార్యం చేసినా " కార్తీక దామోదర ప్రీత్యర్థం "అని సంకల్పించడం ఆనవాయితీ...

మన హైందవ సంప్రదాయంలోనే కాక జైన, బౌద్ధ ముస్లిమ్, క్రైస్తవ సంప్రదాయాల్లో సహితం దీపారాధన సంప్రదాయం ఉంది. ఆ యా సంస్కృతుల ప్రకారం ప్రతివారికీ దీపావళి అత్యంత పుణ్యప్రదమైన శుభపర్వదినం.
దీపారాధనలో విద్య, శక్తి, ఐశ్వర్యాలను ప్రసాదించే సరస్వతీ, దుర్గ, లక్ష్మీదేవి కొలువై ఉంటారు. దీపకాంతులు విరజిమ్మే ఇంట లక్ష్మి సుస్థిరంగా ఉంటుంది. 
నిత్య దీపారాధన జరిగే ఇంట అశుభాలు జరుగవని శాస్త్రాలు బోధిస్తున్నాయి. వైదిక సంస్కృతిలో "దీపావళి" మహాపర్వం.
                                                                    ooooooOOOOOooooooo

(బ్రహ్మశ్రీ సామవేదం షణ్ముఖ శర్మగారి సంపాదకత్వంలో వెలువడుతున్న ఋషిపీఠంలోని వ్యాసాలనుండి సేకరించబడింది. )

తీసినా స్నేహం తీయనిదే !

friend ship redefined.

we two with jahnavi

with bulusu subrahmanyam garu .. blog friend

"సృష్టిలో స్నేహం తీయనిది"  అని పెద్దలు అన్నారు..
"ఎవరన్నారు.. మేం తీసాంగా" అన్నారు పెద్దలు రమణగారు, బాపు గారూనూ...
నిజమే బాపుగారు, రమణగారు స్నేహం తీసారు.. తీయక ముందు.. తీయని స్నేహం రుచి రమణగారు, బాపుగారు.చూసారు కదా ?.. రుచి తెలిసాక కదా స్నేహం చేసారు... అప్పుడు కదా స్నేహం తీసారు...తీసిన ఆ (తీయని) స్నేహం అప్పుడు కదా వేసారు...  వేసారు కనుకనే కదా  ఆ స్నేహం ఎంతో మంది చూసారు... గొప్పగా ఉంది కనుకనే కదా  అదీ స్నేహంఆంటే  అనేసారు...  తీసినా స్నేహం , తీయనిదే కదా..అన్నారు అందరూ....అంచేత చూసినా, చేసినా, తీసినా, వేసినా...ఏంచేసినా, ఎన్ని అనేసినా స్నేహం తీయనిది...

నేను పలాసాలో ఉద్యోగిస్తున్నప్పుడు... మా అన్నయ్యను చూడ్డానికి పార్వతీపురం వెళ్తూ ఉండేవాణ్ణి.. అన్నయ్య అక్కడుండేవాడు.. పలాసానుంచి శ్రీకాకుళం బస్సులో వెళ్లి అక్కడనుంచి పార్వతీ పురం మరో బస్సెక్కి వెళ్లాలి.. అప్పుడు ప్రైవేట్ బస్సులుండేవి. ఆర్.టి.సి కాదు. శ్రీకాకుళం నుంచి పార్వతీపురం వెళ్లే అలాంటి ఓ ప్రైవేట్ బస్సుకు డ్రైవరు రామారావు.. శ్రీకాకుళం నుంచి పార్వతీపురం చేరడానికి మూడుగంటల సమయం పట్టేదనుకుంటా... ఈ బస్సు వెడుతుంటే రోడ్డుకిరుప్రక్కల చిన్నపిల్లలు చేరిపోయేవారు.. తమాషా ఏంటంటే ఈ బస్సు డ్రైవరు రామారావుకి వాళ్ళందరూ దారిపొడుగునా నమస్కారములు చెప్పేవారు.. హలో అనేవారు... పిలిచేవారు... రామారావు కూడా అందరినీ పలకరిస్తూ బస్సు నడిపేవాడు. హలో అనేవారిని హలో అనేవాడు. నమస్కారములు చెప్పేవారికి నమస్కారమనేవాడు... పలకరించేవారిని నవ్వుతూ పలకరించేవాడు.. అలా పలకరించడానికి అవసరమనిపిస్తే బస్సు స్లో కూడా చేసేవాడు.. "ఒరేయ్... ప్రక్కకుండండిరా.. వెహికల్స్ వస్తాయి." అని హెచ్చరించేవాడు... ఇతడి పలకరింపుతో పులకరించిపోయి ఆనందంతో గంతులేసేవారు ఆ పిల్లలు... నేను ఎప్పుడువెళ్లినా ఈ దృశ్యం తప్పక కనిపించేది.. రామారావు ముఖాన ఎప్పుడూ విసుగూ కోపం చూడలేదు.. ఆ పిల్లలు ఎప్పుడూ నిరుత్సాహ పడలేదు.. అదీ స్నేహమే కదా....

రాజమండ్రిలోని పుష్కరఘాట్ కు దగ్గరగా ఉన్న మునిసిపల్ హైస్కూలులో చదువుకునే వాణ్ణి.. పేపరుమిల్లు నుంచి ఆర్యాపురం మీదుగా స్కూలుకు వెళ్లే వాళ్లం.. ఆర్యాపురం మధ్య వీథిలో చివర కుడి ప్రక్కగా కొణితివాడ జమీందార్ గారిల్లు.. ఎర్రరంగు శరీర చ్చాయ, తెల్లటి పంచె, తెల్ల చొక్కా.. తెల్ల జుత్తు... నవ్వు పులిమిన ముఖము.. స్కూలుకెళ్లే పిల్లలందరూ ఆయనకు నమస్కారము పెట్టి స్కూలుకి వెళ్లేవారు... నేనూ అంతే... అందర్నీ నవ్వుతూ పలకరించే ఆ పెద్దల స్నేహం ఓ తీపి జ్ఞాపకం...

అప్పుడెప్పుడో 1977-78 మధ్య మా అమ్మను తీసుకుని, మా దంపతులం మా ఆఖరి పాపతో సహా రామేశ్వరం వెళ్లాము.. మా అమ్మ అప్పటికే డెబ్భై సంవత్సరాల పైబడి వయస్సు. ఏవో కారణాల వలన నడుము బాగా వంగిపోయింది.... మనోబలంతో వచ్చి యాత్రలు చేస్తున్నది... సరే ! సాయంత్రానికి రామేశ్వరము చేరి మరునాడు ఆ క్షేత్రంలో చేయవలసిన కార్యక్రమములు జరిపించుటకు పురోహితుని మాట్లాడుకుని, రాత్రి ఫలహారానికి హోటల్ కు వెళ్తే... మమ్ములను వెతుకుతూ ఒక యువకుడు, తన తలిదండ్రులను వెంటబెట్టుకుని  మా దగ్గరకు వచ్చి పరిచయం చేసుకున్నారు...  మేము కుదుర్చుకున్న పురోహితులే వారికీ కుదిరారట... వారికి మా గురించి ఆయనే చెప్పారట. ఆ పెద్దాయన ఆర్.టి.సిలో ఇన్స్పెక్టరుగా ఉన్నారట.. రెండేళ్లలో రిటైర్ కానున్నారట....అంతవరకు బాగానే ఉన్నది.. కాని, ఆఫీసు ట్రైనింగుకని దగ్గర ఉన్న గ్రామానికి వచ్చిన ఆ యువకుడు.. తాను ట్రైనింగుకు వెళ్లిపోతున్నానని, తన తలిదండ్రులు మాతో వస్తారని... మీతోపాటు మీరేమేమి చూస్తే అవి చూడ్డానికి వస్తారని, వారి ఖర్చులు వారే పెట్టుకుంటారని చెప్పి ... ఫైనల్ గా వారిని మద్రాసులో వదిలేస్తే వారు హైదరాబాదు చేరతారు అని చెప్పాడు.. వారిని ఒక్కరినీ పంపించాలంటే కొంచెం భయంగా ఉంది అన్నాడు.. దానికేం పంపించండి..మాకూ తోడుంటుంది అన్నాము... మా యాత్ర రామేశ్వరములో మరునాడు ప్రారంభమైంది.. అక్కడ వివిధ రకాలు తీర్థాలు అంటే పుష్కరిణులు, నూతులు వాటిలో స్నానాలు.. దర్శనాలు అవీ  అయ్యాక.. రామేశ్వరమునుంచి ప్రక్కనున్న మండపం అనే ఊరు చేరి ఆ ఊరికి దగ్గరలో ఉన్న దేవీ పట్నం వెళ్లాము.. అక్కడ నవ పాషాణాలు... పురాణకథ ప్రకారము. శ్రీరామచంద్రుడు ప్రతిష్టించబోయిన నవగ్రహాలను సముద్రుడు ముంచ బోయాడుట..శ్రీరాముడు కన్నెర్రజేసాడు.. సముద్రుడు అణిగాడు... ప్రతిష్టించిన తొమ్మిదింటిలో కొన్నిఅప్పటికే ములిగాయి కాని కొన్ని నీటి మట్టానికి పైకే ఉంటాయి.. సముద్రంలోకి వెళ్లి అక్కడ నవగ్రహార్చన చేయాలి.. కాని  అక్కడకు కొంచెం దూరంగా లక్ష్మణ తీర్థం అని ఒక పుష్కరిణి ఉంది..  ముందు అందులో స్నానం చేద్దామని వెళ్లాము.. పాపకు స్నానం చేయించాము,..మా అమ్మ స్నానం చేసి పాపను ఒళ్లో కూర్చో బెట్టుకుని గట్టు మీద ఉంది.. నా స్నానం అయి అటు తిరిగి తుడుచుకుంటున్నాను.. ఇంతక్రితం పుష్కరిణిలలో చేపలకు భయపడి స్నానం మ్రొక్కుబడిగా పూర్తిచేసిన మా శ్రీమతి కొంచెం ఉత్సాహంగా స్నానానికి దిగింది.. కంగారులో మెట్టు తప్పింది.. మధ్యకు వెళ్లి పోయింది.. ఒక ములక..మరల ములకవేస్తూ చేయి పైకెత్తిందట, రామేశ్వరంలో పరిచయమైన ఆ పెద్దాయన ఒక్క సారి నీళ్లలోకి దిగి ఆవిణ్ణి గట్టుకు లాగేసారు.. ఇదంతా క్షణాలలో జరిగిపోయింది.. అటు తిరిగిఉన్న నాకు ఆవిడ గట్టుమీదకు లాగబడ్డాక అమ్మ కంగారుగా మాట్లాడినప్పుడు విషయం తెలిసింది.. ఆయనను అడిగా "మీకు ఈత వచ్చునా" అని రాదన్నారు... ఆవిడ ములిగిపోతోంది లాగేయలనిపించింది, లాగేసాను అన్నారు.. నేను తనకి సాయం ఉంటానని ఆ అబ్బాయి ఈయన్ని నాకప్పజెప్పాడు, కాని ఇప్పుడెవరికెవరు సాయం...ప్రాణానికి తెగించి మా కుటుంబానికి ప్రాణం పోసిన ఆ భగవత్ప్రసాదితమైన స్నేహ మాధుర్యం మరవగలమా....

ఇది జరిగిన ఇరవై ఏళ్ల పైన గడిచాక నా అడ్రస్సు .. ఎలాగో సంపాదించి ఆయన ఉత్తరం వ్రాసారు... తన భార్య గతించిందని, తాను ప్రస్తుతం హైదరాబాదులోనే ఉన్న తన కొడుకు దగ్గర ఉన్నానని... శ్రీరామునికోసం ఎదురు చూస్తున్న శబరిలా మృత్యువుకోసం ఎదురుచూస్తున్నానని వ్రాసి... మా పరిచయాన్ని గుర్తుచేస్తూ... వీలైతే ఆ ఉత్తరానికి జవాబు వ్రాస్తే ఆనందిస్తానని వ్రాసాడు.. మా ఇద్దరికీ కన్నీరు ఆగలేదు.. అప్పటికే హైదరాబాదు ప్రయాణమున్నది కనుక, హైదరాబాదు చేరగానే వారుంటున్న bhel క్వార్టర్స్ కు వెతుక్కుంటూ వెళ్లి ఆ ప్రాణదాతకు ప్రణతులు సమర్పించుకున్నాము.. వృద్ధాప్యము, చెవులు వినపడవు, చూపు మందగించింది.. కొడుకూ, కోడలూ ఉద్యోగానికి వెళ్లడం వలన ఇంటిలో లేరు.. స్వయంగా మేము వచ్చామన్న ఆనందం ఆయన మాటలోనూ.. సజల నయనాలలోను ప్రస్ఫుటమైంది.. ఏ.. టీ కాఫీ ఈయలేకపోతున్నానని బాధ పడ్డారు.. అది ఆయన సంస్కారము.. ఇప్పటికే ఎంతో ఋణపడ్డ మాకు ఇంకా ఏదో ఇద్దామనే ఆయన ప్రేమ... కన్నీటితో సాగనంపారు... నేనూ మా ఆవిడా...నీరు నిండిన కళ్లతో గృహోన్ముఖులమయ్యాము.. ఆయనగురించి మరల తెలియలేదు......ఇది జరిగి పదేళ్లయింది... ఈ స్నేహానికి విలువ కట్టగలమా ?

చదువుకునే రోజుల్లో స్నేహాలు ఉంటాయి.. అవి మరల కొనసాగే అవకాశము తక్కువ. ఉద్యోగంలో స్నేహాలు  అన్నీ ఆత్మీయమనలేము కాని, మనల్ని బట్టి దగ్గరౌతాయి.. కొనసాగుతాయి.. అలా రిటైర్ అయ్యాక కూడా రోజూ పలకరించే స్నేహితులు ఉండడం నాకో అదృష్టము...  ఓ కార్యక్రమంలో నిర్వహణలో ఒకనిగా నా ఫోను నెంబరు ఋషిపీఠంలో చూసి ఒక వ్యక్తి పరిచయం చేసుకున్నారు.. ఆతడు మద్రాసులో ఉంటారు.. ఆత్మీయత పెంచుకున్నారు.. శ్రీ షణ్ముఖశర్మగారి ప్రవచనాలు కంచిలో జరిగినప్పుడు  చాలాకాలం తర్వాత ఈ మిత్రుడు నేనూ కలసుకోవడం జరిగింది.. ఎంత అభిమానము చూపారో చెప్పలేను.. నేను వయస్సులో పెద్దవాణ్ణనే గౌరవంతో అక్కడక్కడ నా లగేజీ కూడా తాను అందుకోబోయేవారు.. నాకేవేవో పుస్తకాలు బహూకరించారు... ఇప్పటికీ ఫోనులో పలకరిస్తూనే ఉంటారు.... అలాగ్గానే బ్లాగులు, ఫేస్ బుక్ లు వచ్చిన తర్వాత ఎంతో మంది మిత్రులవుతున్నారు.. బ్లాగులో మిత్రులైన శ్రీ బులుసువారు సతీ సమేతంగా రాజమండ్రి వచ్చి  మా ఇంటికి వచ్చిన ఆ సౌజన్యానికి విలువ కట్టగలమా ?

సుమారు ఎనిమిదేళ్లకు ముందు తిరుపతి వెళ్లి నేనూ మా శ్రీమతీ రాజమండ్రి వస్తున్నాము.. మా బర్త్ కు ఎదురు బర్తులమీద ఒక ఫామిలీ.... దంపతులు, ఒక చిన్న పాప (సుమారు నాలుగైదు సంవత్సారాలుంటాయి), చిన్న బాబు... ఎక్కారు.. ఆ పాప చాలా కళగా ఉంది.. మాట్లాడే తీరు మా దంపతులను ఆకర్షించింది... "నాన్నగారూ ", " అమ్మా" అనే తలిదండ్రులను సంబోధిస్తున్నది.. మమ్మీ డాడీ క్లల్చరు కాదు..దారి పొడుగుతా కుతూహలంతో ఎన్నో ప్రశ్నలు..ఆయా స్థల విశేషాలు తండ్రిగారిని అడిగి తెలుసుకుంటున్నది.. నేను ఆ అమ్మాయిని చూసి ముచ్చటపడి పేరడిగా.. "జాహ్నవి" అంది. "అంటే ?".... "గంగ" అని తానే చెప్పింది..అడిగిన వాటికి చక్కటి సంస్కారముతో జవాబులు చెప్పింది.. మా ఆవిడ ఆ అమ్మాయి చేత పాడించుకుంది.. తను ఓ పాట ఆ అమ్మాయికి నేర్పింది... వాళ్లు బిలాస్ పూర్ లో ఏదో చిన్న బిజినెస్ చేస్తున్నారు.. మరునాడు కనకదుర్గమ్మ దర్శనానికని  విజయవాడలో వాళ్ళు దిగారు, మేము రాజమండ్రి వచ్చేసాము.. తర్వాతరోజు విజయవాడలో దేవి దర్శనం అయ్యాక అక్కడనుంచి బిలాస్ పూర్ వెళ్తూ రాజమండ్రి దాటుతుండగా నేనిచ్చిన ఫోన్ కు ఫోను చేసి...."తాతయ్యా... మీ ఊరు గోదావరి ఇప్పుడే దాటుతున్నాము.. మీరు  బాగున్నారా ?" అంటూ పలకరించింది... తర్వాత రెండు మూడుసార్లు ఆ తండ్రిగారు ఫోను చేసారు... తర్వాత మేము ఇల్లు మారడం, సెల్లు మారడం... నెంబరు మిస్సయింది.. కొంత కాలం తర్వాత... ఆయనకు ఫోన్ నెంబరు దొరికిందట ఆయన ఫోన్ చేసి ... జాహ్నవి తాతగారిదగ్గర సబ్బవరంలో చదువుకుంటోంది.. ఫోన్ చేయమని ఫోన్ నెంబరు ఇచ్చారు.. రాత్రి పదిగంటల వేళ ఫోన్ చేసాను.. వాళ్ల అమ్మమ్మగారు ఫోన్ తీసారు.. జాహ్నవి ఉందా... అంటే పడుకుందండీ, మీరెవ్వరు... అన్నారు.. నేను రాజమండ్రి నుంచి అన్నా.. ఆవిడ రాజమండ్రియా అండీ అంటున్నారు.. ఆ మాట విన్నవెంటనే నిద్రలేచిన జాహ్నవి "రాజమండ్రీ తాతయ్యా..." అంటూ అమితోత్సాహంతో ఫోన్ తీసుకుని మాట్లాడింది... ఆ తర్వాత తరచు మాట్లాడటం... ఈ మధ్య ఆ ఫామిలీ మరల తిరుపతి వెళ్లారు... వెళ్లి తిరుగు ప్రయాణంలో విజయవాడలో దిగవలసిఉన్నా దిగకుండా రాజమండ్రి వచ్చి మా ఇంటికి వచ్చారు.. ఎనిమిదేళ్ల క్రితం పరిచయం... మధ్యలో మరల కలవలేదు... మన ఊరు కాదు... కానీ ఏమిటో ఆ ఆత్మీయత... సాయంత్రందాకా ఉన్నారు.. మా జాహ్నవి ఇప్పుడు సెవెన్త్ క్లాస్.. మార్కులు 98 %  దాకా వస్తాయిట.. ఎంత సంస్కారమో.. తనకి వచ్చినవి... అడిగితేనే కాని ప్రకటించుకోదు.. ఆ వయస్సు పిల్లల అల్లరి లేదు.. అలా అని ముంగిలా కూచోదు.. నవ్వుతూ పలకరిస్తుంది.. ఆప్యాయంగా ఉంటుంది.. "తాతయ్యా .. మీకోసం తిరుపతిలో కొన్నాను" అంటూ రాగానే అన్నమయ్య కీర్తనలకు పద్య రూపంగా ఉన్న ఓ పుస్తకం బహూకరించింది... ఆ అమ్మాయి అభిరుచులు నాకు తెలియవు. ఎవరికైనా ఉపయోగమే కదా అని ఇంగ్లీష్..టు..ఇంగ్లీష్...తెలుగు డిక్షనరీ కొని ఉంచాను. అది ఇచ్చాను... నీకు ఉపయోగమని ఇది నీకోసం కొన్నానంటే .. నవ్వుతూ తీసుకుంది.. నీ దగ్గర ఏదైనా ఉందామ్మా.. అని అడిగాక... "ఆక్స్ ఫర్డ్" ఉంది తాతయ్యా అని అప్పుడు చెప్పింది.. "పెద్దవారు కూడా మనమేదైనా ఇస్తే .. ఓస్ ఇదా ఇది నేనెప్పుడో కొన్నాను" అనే సంస్కారులను చూస్తూనే ఉంటాము... ఆ అమ్మాయి.. హుందాతనానికి ముగ్ధులమైనాము మా దంపతులము.. జాహ్నవి తండ్రిగారు మాతో పరిచయానికి ఎంతో మురిసిపోతూ మాట్లాడారు.. ఎక్కడో ఎప్పుడో రైల్లో కలసిన ఈ పసి స్నేహం... ఏమని నిర్వచించగలము..?
అంచేత చూసినా, చేసినా, తీసినా, వేసినా...ఏంచేసినా, ఎన్ని అనేసినా స్నేహం తీయనిది... తియ్యనిది..